$ TEXT_EXPL_XML
XVI.
'T Blijckt of ghy wilt met God in d'hoghen Hemel
vechten,
En zijn verhemelt Choor bekrijgen met gewelt,
Ghy meent soo bergh op bergh te schooren en te rechten,
Maer laes, u mogentheyd wort heel ter neer gevelt,
Zijn prickel is te hard,zijn donder is te krachtigh,
En zijnen blixem is vervaerlijck fel en wreed,
Zijn handt is veel te sterck, en zijn geweld almachtigh,
Daer hy met eenen swenck u te betoonen weet.
Hoe derfftu arme stof, soo trotsich opwaerts stijghen,
Met een verbolgen sin en opgeblasen hert,
En dijnen Koningh selfs, soo onvertsaeght bekrijgen,
Denck dat du in zijn net verstrickt bist en verwert.
'T schijnt of de bergen self weer wilden Iongen baeren,
Met wonderlijck getier, maer deden niet een Cruys:
Zy maeckten den buhay en wilden Godt vervaeren,
Maer daer quam voor den dagh de lachelijcke Muys.
XVI.
Tegen Godt is quaed vechten.