$ TEXT_EXPL_XML
XVII.
GElijck den Oijevaer om haer trouwicheyd verheven,
En hoogh gepresen wert, in's'Hemels opper sael,
Die met barmhertigheyt bewoghen, hout in 't leven,
Haer ouders,die veroud,onmachtigh zijn en kael.
Den Storc die afgebeeld komt door de wolcken sweeven
Met een gevlerckte hand,bedied,Weldadicheyd,
Die met een milde gift en open hert wil geven,
Haer naesten,die versmacht schier door gebrecklijckheyd,
U milde en rijpe gift zal in den Hemel vlieghen,
En van Godts trouwe handt seer rijck gesegent zijn,
Zijn vast ontwijflijck woort en kan niet ijd'lijck lieghen,
Want zijn belofte staet in daed en niet in schijn.
,, U overschot besteed, aen Ouders, vrienden, Magen,
,, Of die de armoe druckt met pijnelijck verdriet,
,, Verhoort haer droeve sucht,en stelpt haer naere klagen,
,, Want die den Armen helpt sal Godt verlaten niet.
,, De vrecke die verliest,zijn goedren int verspaeren,
,, De gever woeckert staeg, en helpt elck een in noodt:
,, Zijn heyl dat vloyt hem toe gelijck de waterbaeren,
,, En zijnen loon geniet hy eynd'lijck nae de dood.
XVII.
Weldaed blijft niet ongeloont.