$ TEXT_EXPL_XML
XIX.
SIet hoe dees kemel, die door koffers overladen,
Schier flau en moedeloos aemachtigh nederleyt,
Met al te swaren pack, door veel oneffen paden,
Daer med' hy nu (eylaes) geheel verslaghen leyt.
Dit beeld zy u een baeck dat u bedaerde sinnen,
Zijn nimmer over-stelpt door al te grooten last,
Daer aen ghy hooft noch steert noch midden weet te
vinnen,
Maer wort met swaricheyt verrompelt en verrast.
Te veel is ongesond , ( soo d' oude wijslijck spreken)
Te weynigh is te slap : siet d'ongebonden Ieughd,
Haer eyghen vryen toom navolghen, diens gebreecken,
Zijn overtolligh en vervreemdet van de Deughd.
,, Den gulden middel-maet, wie die hier in can treffen,
,, En breydelen zijn lust, en Matighen zijn werck,
,, Niet den gespannen pees te strenghlijck overheffen,
,, Is waerdigh datmen hem bekroon in Iovis kerck.
XIX.
Te veel is ongesond, of Maet hout Staet.