$ TEXT_EXPL_XML

In medio fueram tutus; dum prendere summa Nitor; in adversum culmine dejicior.

;

COMMENTARIVS. DOcet hoc Emblema; Fortunam reverenter, & cum mo- do esse habendam, ne dum ad culmen pervenire con- tendimus, unà cum impsis ramis, quos comprehendimus, decidamus. Testudo ubi collecta in suum tegmen est, tuta stat ad omnes ictus; ubi exerit partes aliquas; quodcunque nuvadit; obnoxium atque infirmum habet: sic nos, apud nos, tuti sumus. Cum autem Caesareum illud, Plus ultrà, cogitantes; Fortunae nos exponimus, ex alto in imum saepe praecipitamur. Quoniam Quoniam ad ultimum exire, nisi lenta foelicitas non solet. Ap- petitus autem, dum longius evagantur, & tanquam exulantes cupiendo atque appetendo, non satis à Ratione cohibentur; finem & modum transeunt; quam ubi semel reliquerunt; actum est: Quisquis (enim) medium defûgit iter; Stabili nunquam tramite currit. Et secundum Aristotelem; quantò magis aliquid accedit ad medium; tantò melius, quantò magis distat à medio, tanto pejus est. Hoc unum itaque cum Plauto cogitemus; Modum omnibus rebus optimum esse habitum, Nimiaque omnia, nimium exhibere negotium hominibus ex se. Prudenter Tragicus; Fata si liceat mihi Fingere arbitrio meo; Temperem Zephyro levi Vela; ne pressae gravi Strepitu antennae tremant. Tura me media vehat Vitae decurrens via. Quicquid escessit modum Pendet instabili loco. Probavit hoc insolens ille Puer, patriae cautionis immeror, qui Gnosium Regem timens, Alta dum demens petis, Atribus fidens novis, Certat & auras leves Vincere, & falsis nimis Imperat pennis Puer; Nomen eripuit freto. Callidus medium senex Daedalus librans iter; Nube sub mediâ stetit Alitem spectans suum. Hinc ita Horatius ad Licinium, Rectius vives Licini, neque altum Semper urgendo, neque dum # procellas Cautus borrescis, nimium premendo Littus iniquum. Auream quisquis mediocritatem Diligit; tutus caret obsoleti Sordibus tecti, caret invidendâ Sobrius aulâ. Vivitur parvo benè, cui paternum Splendet in mensâ tenui salinum, Nec leves somnos timor, aut cupido Sordidus aufert. Munera ista quae fallax Rhamnusia dat, insidiae sunt, &, quod Demosthenes de donis hostium dicebat; [greek] Quicquid in altum Fortuna tulit, ruitura levat. Licet enim pullis suis aspirare aliquandò videatur, tamen ad ultimum temeritati non sufficit quosque diu prosecuta est, re- pentè velut fatigata destituit. Destituit? immò abjicit. Soletque, quos plurimis beneficijs ornavit, ad durissimos casus reservare, Et longi poenas Fortuna favoris Exigit à miseris. Itaque adversus hujus fallacias, hoc scuto &scito, cum Seneca, te munio & moneo; Vt scilicet ad parva te redigas, ex quibus cadere non possis; & Fortunam, ut tunicam, magis concin- nam, quàm longam probes.

SEQ 14 PARENT embstma_965 HIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK TYPE emblem pictura TIPE emblempictura ANNOT Man die uit een boom valt (Gevaarlijk streven) NEXT embstma_965_emblem013 IIHIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK CAPTION_EN Man falling from a tree SOURCE_FILE embstma_965.xml LINK_FACSIMILE embstma_965_fac049 MOTTO_LA Medio tutissimus ibis MOTTO

Medio tutissimus ibis.

IC 43B412 ; 54DD51(+4) ; 56F11(+4) ; 83(OVID, Metamorphoses II:137) ; 86(MEDIO TUTISSIMUS IBIS) PREV embstma_965_emblem011 URL_IMAGE embstma_965_pic049.jpg ID embstma_965_emblem012 MOTTO_LA_NORM Medio tutissimus ibis CHILDREN CHILDREN_SQRT 0