$ TEXT_EXPL_XML
Serpentes hederae nequeun consistere per se,
Sed duce Populeo stemmate summa petunt,
Et tamen hoc vitâ tandem complexibus orbant;
Obsequijs vinci mens malè grata nequit.
HEdera herba est perpetuò virens; quae quum per se sta-
re non possit; arboribus & muris adhaeret. Hinc ab hae-
rendo eam dictam putant. Sed verisimilius ejus no-
minis originem ab Edo deducemus; quòd arbores, at-
que parietes edat, & consumat. Adstipulatur Festus: Hedera
dicta
dicta, quòd haercat, vel quòd edita petat, vel quia, id cui adhae-
serit, edat. Et vetus Poëta Laberius;
Vt bedera serpens vires arborea necat;
Ita me vetustas amplexii annorum enecat;
Sepulchris similis, nil nisi nomen retineo.
Hujus herbae exemplo, quidam primam & facillimam ad glo-
riam viam ineunt, per notitiam clarorum, & illustriam viro-
rum, deque Republicâ benè merentium, ut non aliter quàm he-
dera, validam amplexa arborem, unà cum eâ se ergit atque at-
tollit; sic illorum hominum consortio innotescant. Tamen
quemadmodum hedera, vires, & vitalem illum arboris succum
ac spiritum, arctis suis amplexibus impedit, atque enecat: sie
saepissimè videmus, illos qui cum talibus simul & surgunt &
crescunt; eò tandem insolentiae devenire, ut per quos profece-
runt, & quibus omnia incrementa sua, vitam, denique ipsam de-
bent; eos de statu suo dejiciant. Vt alia omittam; insigne maxi-
mae ingratitudinis exemplum praebuit impius ille Sextilius, qui
L. Caesarem; à quo tum studiosè, tum etiam foeliciter, gravissimi
criminis reus, fuerat defensus; Cinamae profectionis tempore
profugum, à sacris persidae mensae, & altaribus nefandorum
penatum avulsum, truculento victori tradere jungulandum non
exhorruit. Themistocles olim se platanis similem haberi con-
questus est sub quarum ramos, ubi tempestas & pluviae in-
gruunt, confugitur, ubi verò serentitas oboritur; rami earum
amputantur, & conteruntur pedibus; Idem de illo actum; cum
enim patriam incolumem, claram, opulentam, principem de-
nique Graciae reddidisset, eòusque illam inimicam sensit, ut ad
Xerxis, quem paulò ante destruxerat, misericordiam perfugere
necesse habuerit. Egregiam certè ingratitudinem; quid aliud
hoc, quàm cum ariete iniquam nutricationis mercedem persol-
vere? Anaxagoras Philosophus, quum à Pericle, curis publicis
occupato, jam senex negligeretur; capite obvoluto, vitam ine-
diâ finire decrevit; Periclem itaque casu adventantem, & seriò,
sed serò lamentantem, quòd talem in Republicâ gerendâ consi-
liarium amitteret; hâc voce allocutus est; Quibus lumine opus
est, hi oleum lucernae affundunt. Verum hercle effatum, & opti-
mè quadrans in ingratos, quos diversis locis ita perstringit
Comicus,
Nihil amas, cum ingratum amas, neque tipulae levius pondus, quàm
fides ejus;
Si quid benefacias, levior pluma est gratia,
Si quid peccatum est, plumbeas iras gerit.
Isocrates eos canibus alienis comparat, quibus licet benefiat,
tamen in posterum admordent, & allatrant. Quarè ironicè
Theocritus inquit;
Pasce canes, qui te lanient, catulosque luporum;
sentiens, scilicet, minimè eos esse fovendos, ne miseri Actaeones
à privatis discerpamur canibus; quoniam, ut testatur Mimus,
Malevolus semper suâ naturâ vescitur.
AEschylus;
Catulum Leonis alere in urbe non juvat,
Magis cavendum ne Leones nutrias,
Quos qui educarit; ejus & mores ferat.
Ingratis servire nefas.
IC 25G3 ; 25G4(IVY)(+39) ; 47I2131(+951) ; 57AA8(+4) ; 86(INGRATIS SERVIRE NEFAS) PREV embstma_965_emblem013 URL_IMAGE embstma_965_pic054.jpg ID embstma_965_emblem014 MOTTO_LA_NORM Ingratis servire nefas CHILDREN CHILDREN_SQRT 0