<p>Quò flamma fumo clarius sese exerit;<lb/> Hòc est minus vivacior;<lb/> namque imminentis finis, est maturitas<lb/> Praecursor, atque nuncius:<lb/> Rarò perennat ingenï praecox vigor,<lb/> Puerque qui spirat virum.<lb/> </p>

<p>QVintilianus inquit; praecox illud ingeniorum genus ra-<lb/> rissimè pervenire ad frugem: &amp; vulgò asserunt; qui<lb/> pueri adhuc, &amp; usque à cunabulis sapiunt, scientiaque<lb/> <pb n="embstma_965_fac078"/> ad suorum mensium calculos numerant; eos vel citò occidere;<lb/> vel in illam stultitiam, quam infantes declinarunt; senes incur-<lb/> rere. Quod Actius approbare videtur, qui apud Aulum Gel-<lb/> lium ait; sibi in juvenilibus ingenijs, itidem ut in pomis imma-<lb/> turis, placere acerbitatem; nam haec demum maturescunt. Por-<lb/> rò maturitas tempestivam adfert suavitatem, reliqua antè tem-<lb/> pus putrescunt. Doeminae quae maturius pariunt, citius senes-<lb/> cunt: Velut in Calignis, Indiae gente, quinquennes pariunt, &amp;<lb/> octavum annum non excedunt. Floret prima Amygdalus, po-<lb/> strema parit. Salix citò semen profert, &amp; perdit. Itidem nimis<lb/> praecocia illa ingenia, quae animalibus istis, quae <foreign lang="el">ἡμερόβια</foreign> voca-<lb/> mus, penè sunt similia; tam properè occidunt, quàm nascuntur.<lb/> Leonis catuli informes nascuntur, vix egrediuntur semestres,<lb/> non moventur, nisi bimestres; ita etiam, quae egregia futura<lb/> sunt, serò proveniunt, &amp; lentis auctibus absolvuntur. Scivit hos<lb/> Apuleius, quum diceret; odi puerulum praecoci sapientiâ, quem<lb/> cum Sophocle <foreign lang="el">ἀνδρὸπαιδα</foreign> vocare possumus. Cur autem praeco-<lb/> cia illa ingenia rarò diuturna sint; haec (ni fallor) causa est; quia,<lb/> quicquid ad summum pervenit, tendit adexitum. Nec ultimum<lb/> tempus exspectant, quae primo Vere maturuereunt; In rerum<lb/> natura celer, nimisque praecox cucurbita se in altum cacumen<lb/> brevi admodum temporis spatio effert, &amp; quum de se quid<lb/> magni promittere videtur, deficit. Sic ingenia quò illustriora<lb/> sunt, eò breviora; Nam ubi incremento locus non est, vicinus<lb/> adest occasus. Difficilis in perfecto mora est, naturaliterque,<lb/> quod procedere non potest, recidit.<lb/> </p>

23

embstma_965

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

emblem pictura

emblempictura

Hel oplichtend vuur (Vergankelijke vroegrijpheid)

embstma_965_emblem022

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

caption will go here

embstma_965.xml

embstma_965_fac077

Quod cito fit, cito perit

<p>Quod citò fit, citò perit.</p>

11R7

41B16

41B162

51F521(+4)

86(QUOD CITO FIT, CITO PERIT)

embstma_965_emblem020

embstma_965_pic077.jpg

embstma_965_emblem021

Quod cito fit, cito perit