$ TEXT_EXPL_XML

Quò se quadrigis altius tollit suis, Diale lumen Cynthij; Hòc & vagantum de suis rotis jacit Vmbras minores corporum. Benè praeparatum pectus, & prudentiae Succis recoctum; quò magis Fortuna vultu lubrico favet, catè Hòc se gerit submissius.

;

COMMENTARIVS. HOc Emblemate proponitur veri Sapientis animus; qui, quemadmodum Sol, dum in meditullio coeli con- fistit, exiguas jacit tenebras; ita etiam, quò altius eum Fortuna evexit, hòc magis se reprimit, sciens omnium extrinsecus advenientium bonorum lubricam, & incertam esse possessionem, saepèque Dominum suum mutantem. Cautus gu- bernator in tranquillitate tempestatem, in tempestate tranquil- litatem exspectat; hunc etiam imitatur Sapiens, qui Rebus angustis animosus, atque Fortis apparet, sapienter idem Contrahit vento nimium secundo Turgida vela. Contrà insolentes illi, &, dulci Forunâ ebrij, cum Pindarico illo Tantalo [greek], id est, magnam foe- licitatem concoquere non possunt. Et ut quivis non facile mul- tum vini fert; sic hi non abundantem Fortunam. Quicquid leve est in animo; secundâ se aurâ sustollit. Statuunt cū Plautino illo Secundas Fortunas decere superbias. Talem animum sic perstrinxit Archidamus Agesilai filius, qui cum, post conflictum apud Cheronaeam habitum, litteras à Philippo Macedonū Rege acerbius scriptas accepisset, Respon- dit; Si metieris umbram tuam, haud quamquam reperies illam factam majorem, quàm erat ante victoriam. Sapiens longè ali- ordinato est animo, altè sibi hoc Terentij imprimens, Ah Demea, hoc tu facito, ut tecum animo cogites; Quàm vos facillimè agitis, quum estis maximè Potentes, dites, fortunati, nobiles, Tum maximè vos aequo animo aequa noscere Oportet, si vos vultis perhiberi probos. Etenim habet has vices conditio mortalium, ut adversa ex se- cundis, secunda ex adversis nascntur: Si quis laetioris Fortunae radius affulget, ecce minatis & novercantis simul umbra ad- est, & vestigia premit, aut excipit, Ita Dijs placitum, voluptati ut Moeror comes consequatur, Quin incommodi plus, malique illicò adsit, boni si quid obtigit. Quid Quid Tragoediarum clamor aliud deflet, nisi indiscreto ictu Fortunam foelicia regna evertentem? Hinc plerosque veterum Sapientum, memoriae proditum est exoptasse, ut inter secundos prosperosque successus, nonnihil adversi sibi eveniret. Quod nequaquam ratione caruit: tum ne elato nimis animo pella- cissimi monstri Fortunae mole corruerent; tum quòd ita ju- dicarent éjus vitae, cujus tractus nullam habuisset offensionem, miserrimum exitum aliquando esse reservatum. Cujus rei Ho- merum quoque testem habemus, qui eo in coeli limine, unde animas nostras ad decurrendum aetatis hujus spatium dimitti putavit, duas constituit urnas: alteram bonis omnibus refer- tam, alteram malis: Quae pro beneplacito mixta, Iuppiter distri- buit, cuincunque Bonoque maloque. Et Chilon dicere solebat, Deum [greek] , id est , erecta deji- cere, dejecta erigere. Hodie magnus es, cras alius, aut nullus. Iugurtham in carcere, Perseum in custodiâ obijsse scimus. Quae denique potentia est, cui non parata sit ruina, proculcatio, do- minus, & carnifex? Nec magnis ista intervallis divisa, horae mo- mentum interest inter solium, & aliena genua. Locuples es? nunquid ditior Pompeio? cui cum Cajus vetus cognatus, novus hospes, aperuisset Caesaris domum, ut suam clauderet, defuit pa- nis & aqua, quū tot flumina possideret in suo orientia, in suo ca- dentia, mendicavit stillicidia; fame ac siti perijt in palatio cog- nati, dum illi haeres publicum funus esurienti locat. Honoribus summis functus es? nunquid aut tam magnis aut tam insperatis quàm Seianus? Quo die illum Senatus deduxerat, populus in frusta divisit: in quam quicquid congeri poterat Dij homines- que contulerant, ex eo nihil superfuit, quod Carnifex traheret. Rex es? non ad Craesum te mittam, qui rogum suum & accendi & extingui vidit; factus non regno tantum, sed etiam morti suae superstes. Ptolomaeum Africcae regem, Armeniae Mitridatem, in- ter Caianas custodias vidimus, alter in exsilium missus est, alter ut meliori fide mitteretur optabat. In tantâ rerum sursum ac deorsum euntium versatione, si non quicquid fieri potest, pro futuro habes; das in te vires rebus adversis, quas infregit quis- quis prior vidit. Idcircò Desinat elatis quisquam confidere rebus, Instabilesque Deos ac lubrica Numina discat. Illa Illa manus, quae sceptra sibi gestanda parabat, Cujus se toties submisit ad oscula supplex Nobilitas, inhumata diu, miseroque revulsa Corpore, feralem quaestum post fata poposcit. Aspiciat, ne quis nimium sublata secundis Colla gerat, trivijs calcandus spargitur ecce, Qui sibi Pyramidas, qui non cedentia templis Ornatura suos exstruxit culmina manes. Et qui Sydonio velari credidit ostro, Nudus pascit aves: jacet en, qui possidet orbem, Exiguae telluris inops, & pulvere raro Per partes tegitur, nusquam, totiesque sepultus.

SEQ 25 PARENT embstma_965 HIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK TYPE emblem pictura TIPE emblempictura ANNOT Zon in zenit werpt korte schaduw (Gematigdheid in geluk) NEXT embstma_965_emblem024 IIHIM GUL ; MNE ; EMBLEMS ; ILL_BOOK CAPTION_EN caption will go here SOURCE_FILE embstma_965.xml LINK_FACSIMILE embstma_965_fac082 MOTTO_LA Sapiens, quo foelicior; eo modestior MOTTO

Sapiens, quò foelicior; eò modestior.

IC 24A ; 25I6 ; 31A28 ; 54A43(+4) ; 54F12(+4) ; 86(SAPIENS, QUO FOELICIOR; EO MODESTIOR) PREV embstma_965_emblem022 URL_IMAGE embstma_965_pic082.jpg ID embstma_965_emblem023 MOTTO_LA_NORM Sapiens, quo foelicior; eo modestior CHILDREN CHILDREN_SQRT 0