<p>Quò se quadrigis altius tollit suis,<lb/> Diale lumen Cynthij;<lb/> Hòc &amp; vagantum de suis rotis jacit<lb/> Vmbras minores corporum.<lb/> Benè praeparatum pectus, &amp; prudentiae<lb/> Succis recoctum; quò magis<lb/> Fortuna vultu lubrico favet, catè<lb/> Hòc se gerit submissius.<lb/> </p>

<p> <pb n="embstma_965_fac083"/> COMMENTARIVS.<lb/> HOc Emblemate proponitur veri Sapientis animus;<lb/> qui, quemadmodum Sol, dum in meditullio coeli con-<lb/> fistit, exiguas jacit tenebras; ita etiam, quò altius eum<lb/> Fortuna evexit, hòc magis se reprimit, sciens omnium<lb/> extrinsecus advenientium bonorum lubricam, &amp; incertam esse<lb/> possessionem, saepèque Dominum suum mutantem. Cautus gu-<lb/> bernator in tranquillitate tempestatem, in tempestate tranquil-<lb/> litatem exspectat; hunc etiam imitatur Sapiens, qui<lb/> Rebus angustis animosus, atque<lb/> Fortis apparet, sapienter idem<lb/> Contrahit vento nimium secundo<lb/> Turgida vela.<lb/> Contrà insolentes illi, &amp;, dulci Forunâ ebrij, cum Pindarico<lb/> illo Tantalo [greek], id est, magnam foe-<lb/> licitatem concoquere non possunt. Et ut quivis non facile mul-<lb/> tum vini fert; sic hi non abundantem Fortunam. Quicquid leve<lb/> est in animo; secundâ se aurâ sustollit. Statuunt cū Plautino illo<lb/> Secundas Fortunas decere superbias.<lb/> Talem animum sic perstrinxit Archidamus Agesilai filius, qui<lb/> cum, post conflictum apud Cheronaeam habitum, litteras à<lb/> Philippo Macedonū Rege acerbius scriptas accepisset, Respon-<lb/> dit; Si metieris umbram tuam, haud quamquam reperies illam<lb/> factam majorem, quàm erat ante victoriam. Sapiens longè ali-<lb/> ordinato est animo, altè sibi hoc Terentij imprimens,<lb/> Ah Demea, hoc tu facito, ut tecum animo cogites;<lb/> Quàm vos facillimè agitis, quum estis maximè<lb/> Potentes, dites, fortunati, nobiles,<lb/> Tum maximè vos aequo animo aequa noscere<lb/> Oportet, si vos vultis perhiberi probos.<lb/> Etenim habet has vices conditio mortalium, ut adversa ex se-<lb/> cundis, secunda ex adversis nascntur: Si quis laetioris Fortunae<lb/> radius affulget, ecce minatis &amp; novercantis simul umbra ad-<lb/> est, &amp; vestigia premit, aut excipit,<lb/> Ita Dijs placitum, voluptati ut Moeror comes consequatur,<lb/> Quin incommodi plus, malique illicò adsit, boni si quid obtigit.<lb/> Quid<lb/> <pb n="embstma_965_fac084"/> Quid Tragoediarum clamor aliud deflet, nisi indiscreto ictu<lb/> Fortunam foelicia regna evertentem? Hinc plerosque veterum<lb/> Sapientum, memoriae proditum est exoptasse, ut inter secundos<lb/> prosperosque successus, nonnihil adversi sibi eveniret. Quod<lb/> nequaquam ratione caruit: tum ne elato nimis animo pella-<lb/> cissimi monstri Fortunae mole corruerent; tum quòd ita ju-<lb/> dicarent éjus vitae, cujus tractus nullam habuisset offensionem,<lb/> miserrimum exitum aliquando esse reservatum. Cujus rei Ho-<lb/> merum quoque testem habemus, qui eo in coeli limine, unde<lb/> animas nostras ad decurrendum aetatis hujus spatium dimitti<lb/> putavit, duas constituit urnas: alteram bonis omnibus refer-<lb/> tam, alteram malis: Quae pro beneplacito mixta, Iuppiter distri-<lb/> buit, cuincunque Bonoque maloque. Et Chilon dicere solebat,<lb/> Deum [greek] , id est , erecta deji-<lb/> cere, dejecta erigere. Hodie magnus es, cras alius, aut nullus.<lb/> Iugurtham in carcere, Perseum in custodiâ obijsse scimus. Quae<lb/> denique potentia est, cui non parata sit ruina, proculcatio, do-<lb/> minus, &amp; carnifex? Nec magnis ista intervallis divisa, horae mo-<lb/> mentum interest inter solium, &amp; aliena genua. Locuples es?<lb/> nunquid ditior Pompeio? cui cum Cajus vetus cognatus, novus<lb/> hospes, aperuisset Caesaris domum, ut suam clauderet, defuit pa-<lb/> nis &amp; aqua, quū tot flumina possideret in suo orientia, in suo ca-<lb/> dentia, mendicavit stillicidia; fame ac siti perijt in palatio cog-<lb/> nati, dum illi haeres publicum funus esurienti locat. Honoribus<lb/> summis functus es? nunquid aut tam magnis aut tam insperatis<lb/> quàm Seianus? Quo die illum Senatus deduxerat, populus in<lb/> frusta divisit: in quam quicquid congeri poterat Dij homines-<lb/> que contulerant, ex eo nihil superfuit, quod Carnifex traheret.<lb/> Rex es? non ad Craesum te mittam, qui rogum suum &amp; accendi<lb/> &amp; extingui vidit; factus non regno tantum, sed etiam morti suae<lb/> superstes. Ptolomaeum Africcae regem, Armeniae Mitridatem, in-<lb/> ter Caianas custodias vidimus, alter in exsilium missus est, alter <lb/> ut meliori fide mitteretur optabat. In tantâ rerum sursum ac<lb/> deorsum euntium versatione, si non quicquid fieri potest, pro<lb/> futuro habes; das in te vires rebus adversis, quas infregit quis-<lb/> quis prior vidit. Idcircò<lb/> Desinat elatis quisquam confidere rebus,<lb/> Instabilesque Deos ac lubrica Numina discat.<lb/> Illa<lb/> <pb n="embstma_965_fac085"/> Illa manus, quae sceptra sibi gestanda parabat,<lb/> Cujus se toties submisit ad oscula supplex<lb/> Nobilitas, inhumata diu, miseroque revulsa<lb/> Corpore, feralem quaestum post fata poposcit.<lb/> Aspiciat, ne quis nimium sublata secundis<lb/> Colla gerat, trivijs calcandus spargitur ecce,<lb/> Qui sibi Pyramidas, qui non cedentia templis<lb/> Ornatura suos exstruxit culmina manes.<lb/> Et qui Sydonio velari credidit ostro,<lb/> Nudus pascit aves: jacet en, qui possidet orbem,<lb/> Exiguae telluris inops, &amp; pulvere raro<lb/> Per partes tegitur, nusquam, totiesque sepultus.<lb/> </p>

25

embstma_965

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

emblem pictura

emblempictura

Zon in zenit werpt korte schaduw (Gematigdheid in geluk)

embstma_965_emblem024

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

caption will go here

embstma_965.xml

embstma_965_fac082

Sapiens, quo foelicior; eo modestior

<p>Sapiens, quò foelicior; eò modestior.</p>

24A

25I6

31A28

54A43(+4)

54F12(+4)

86(SAPIENS, QUO FOELICIOR; EO MODESTIOR)

embstma_965_emblem022

embstma_965_pic082.jpg

embstma_965_emblem023

Sapiens, quo foelicior; eo modestior