$
TEXT_EXPL_XML <p>Vt dira Serpens semper in solo repens,<lb/>
                                Ciconiae perenne concitat bellum;<lb/>
                                Sic vilis illa turba Mentis, Affectus,<lb/>
                                Rationis altae regium impetunt callem.<lb/>
                            </p>
                        
; <p>COMMENTARIVS.<lb/>
                                EX hieroglyphicis sculpturis, petitum Eblema. AEgyptij<lb/>
                                enim, quum internum illud Affectuum cum Ratione bel-<lb/>
                                lum designarent; Serpentem cum Ciconia belligerantem<lb/>
                                depingebant. Scribit autem Plinius Naturalis Historiae<lb/>
                                Lib. x. Cap XXIII. Ciconias esse Serpentum exitium, eâque de<lb/>
                                eausâ tantum eis honoris haberi solitum, ut in Thessaliâ capi-<lb/>
                                tale<lb/>
                                <pb n="embstma_965_fac090"/>
                                tale fuerit occidisse Ciconiam. Notamus verò &amp; nos, cum<lb/>
                                AEgyptijs, per hoc Emblema, Affectuum cum Ratione praelium;<lb/>
                                quo nec perculosius aliud, quia occultum, &amp; domesticum, nec<lb/>
                                saevius, quia cum plus quàm Cadmeis hostibus, nec unde major<lb/>
                                gloria, quia nobiscum est. Etenim volputatem vicisse, voluptas<lb/>
                                maxima est, nec ulla major est victoria, quàm e, quae de cupidi-<lb/>
                                tatibus nostris refertur. Qui hostem vicerit illo fortior fuit; qui<lb/>
                                libidinem repressit seipso fortior fuit. Porrò nemini ignotū est;<lb/>
                                Hominem esse prodigiosum quoddam animal, constans dua-<lb/>
                                bus partibus, Animâ scilicet, &amp; corpore, illâ velut numine quo-<lb/>
                                dam, hoc tanquam vili pecude. Siquidem corpore usque adeò<lb/>
                                reliquo brutorum generi non praestamus, ut omnibus dotibus<lb/>
                                non inveniamur inferiores; Animâ verò, adeò divinitatis sumus<lb/>
                                capaces, ut ipsas etiam Angelicas mentes liceat praetervolare.<lb/>
                                Iunctae hae inter se sunt partes, sed concordiâ quâdam discordi;<lb/>
                                nec facile inter eas convenit, utique cum de imperio agitur, aut<lb/>
                                servitute; regere enim utraque vult, &amp; magis illa, quae non de-<lb/>
                                bet. Terra attollere se suprà ignem suum conatur, &amp; coenum<lb/>
                                hoc, suprà coelum. Anima, generis aetherei memor, contrà stat,<lb/>
                                Et secretam gannit in aurem. Hinc perplexa inter se tumultuantium<lb/>
                                seditio. Neque verò hanc discordiam, fabulosus ille Poëtarum<lb/>
                                Prometheus, nobis inseruit, adjunctâ menti hostrae, de quoque<lb/>
                                animante particulâ; ut sensit Horatius, quum inquit,<lb/>
                                Fertur Prometheus addere principi<lb/>
                                Limo coactus particulam undique<lb/>
                                Dissectam, &amp; insani Leonis<lb/>
                                Vim stomach apposuisse nostro;<lb/>
                                Neque primitiva conditio haec indidit; sed peccatum, quod be-<lb/>
                                nè conditum erat, malè depravavit. Anteà Mens Corpori sine<lb/>
                                negotio imperabat, illud verò promptissimè parebat; nunc in-<lb/>
                                verso ordine, quod parere debet, regere instituit, mirasque tra-<lb/>
                                gaedidas ac pugnas ciet. Quarum domitorem, summus ille Impe-<lb/>
                                rator, dedit Rationem, cui origo à Coelo est; ut meritò ita mag-<lb/>
                                nificè eam Seneca celebrarit; Partem in homine divini spiritus<lb/>
                                mersam: Et Augustinus; Aspectum mentis, qui bonum, malum-<lb/>
                                que discernit, virtutes eligit, Deum diligit. Haec tanquam Re-<lb/>
                                gina supremam capitis arcem tenet, nihil sordidum, nihil humi-<lb/>
                                le volvens;<lb/>
                                <pb n="embstma_965_fac091"/>
                                Hanc summâ capitis fundavit in arce<lb/>
                                Mandatricem operum, prospectricemque laborum;<lb/>
                                Habetque, ita constitutus ille Dictator, sub se Rempublicam,<lb/>
                                constantem ex varijs subditorum generibus. Quos Affectus li-<lb/>
                                cebit intelligas. Hi sunt Irascentia, quam procul à Ratione, ad<lb/>
                                domicilium cordis deduxerunt Filij Deorum, obsequique eam,<lb/>
                                &amp; respondere in loco sapientiae jusserunt; praetereà Cupido, at-<lb/>
                                que Appetius, quos infernas abdominis sedes tenere, ut popi-<lb/>
                                nas quasdam, &amp; latrinarum latebras, diversoria nequitiae, atque<lb/>
                                luxuriae, praeceperunt, ideòque longiùs hos à sapientiâ relega-<lb/>
                                tos voluerunt, ne importuna vicinitas Rationem constitutam<lb/>
                                cunctorum saluti in ipsâ cogitationum utilitate turbaret. Quod<lb/>
                                si fiat (ut saepissimè per cuniculos tentant_ ilicet actum est, pe-<lb/>
                                rijmus. Quicunque enim Rationem abjecerit, &amp; haec praesentia<lb/>
                                secutus, in humum se ipse prostraverit, ut desertor Domini,<lb/>
                                Imperatoris, &amp; Patris sui punitur. Resistamus itaque huic hosti<lb/>
                                Ratione, quae nos inseparabilis comes ad Deum sola perdu-<lb/>
                                cet; &amp;,<lb/>
                                Dum spiritus hos reget artus,<lb/>
                                infatigabili militiâ Deo militemus, stationes, vigiliasque cele-<lb/>
                                bremus. Congrediamur cum hoste quam novimus fortiter, ut<lb/>
                                victores, ac devicto adversario triumphantes, praemium Virtu-<lb/>
                                tis, quod promisit, à Deo consequamur.<lb/>
                            </p>
                        
SEQ 27
PARENT embstma_965
HIM GUL
; MNE
; EMBLEMS
; ILL_BOOK
TYPE emblem pictura
TIPE emblempictura
ANNOT Ooievaar door slang gegrepen (Hartstocht bedriegt verstand)
NEXT embstma_965_emblem026
IIHIM GUL
; MNE
; EMBLEMS
; ILL_BOOK
CAPTION_EN caption will go here
SOURCE_FILE embstma_965.xml
LINK_FACSIMILE embstma_965_fac089
MOTTO_LA Rationis cum affectibus bellum
MOTTO <p>Rationis cum Affectibus bellum.</p>
                        
IC 25F37(STORK)(+62)
; 25F42
; 32A80
; 52A1(+4)
; 86(RATIONIS CUM AFFECTIBUS BELLUM)
PREV embstma_965_emblem024
URL_IMAGE embstma_965_pic089.jpg
ID embstma_965_emblem025
MOTTO_LA_NORM Rationis cum affectibus bellum
CHILDREN 
CHILDREN_SQRT 0