$
TEXT_EXPL_XML <p>Miser Tyrannus, cujus ensis imminet<lb/>
                                Dependulus cervicibus;<lb/>
                                Medijs in undis aret, &amp; plumae leves<lb/>
                                Non elaborant somnulum.<lb/>
                                Mentis tumultus submovere turbidos,<lb/>
                                Non gaza, nec lictor valet.<lb/>
                            </p>
                        
; <p>COMMENTARIVS.<lb/>
                                DIonysius Tyrannus, olim aliquo admirante foelicitatem<lb/>
                                regiam, &amp; copias, opes, majestatem illius dominatus<lb/>
                                praedicante: aureum lectum sterni curavit, &amp; in eo<lb/>
                                hominem<lb/>
                                <pb n="embstma_965_fac093"/>
                                hominem poni; abacosque complures ornavit argento, auro-<lb/>
                                que coelato, tum ad mensam eximiâ formâ pueros delectos jus-<lb/>
                                sit consistere, adearant unguenta, coronae, incendebantur odo-<lb/>
                                res, mensae conquisitissimis epulis instruebantur: Fortunatus<lb/>
                                sibi Damocles videbatur. In hoc medio apparatu fulgentem<lb/>
                                gladium è lacunari, setâ enquinâ appensum, demitti jussit, ut im-<lb/>
                                penderet illius beati cervicibus. Ille nec pulchros illos admi-<lb/>
                                nistratores adspiciebat, nec plenum artis agentū, nec manum<lb/>
                                porrigebat in mensan: jam ipsae defluebant coronae; denique<lb/>
                                exoravit Tyrannum, ut abire liceret, quòd jam beatus nollet<lb/>
                                esse. De quo sic Persius,<lb/>
                                Et magis auratis pendens laquearibus ensis<lb/>
                                Purpureas subter cervices terruit:<lb/>
                                Et Horat.<lb/>
                                Districtus ensis cui super inpiâ<lb/>
                                Cervice pendet, non Siculae dapes<lb/>
                                Dulcum elaborabunt soporem,<lb/>
                                Non avium citharaeque cantus<lb/>
                                Somnum reducent, somnus agrestium<lb/>
                                Lenis virorum.<lb/>
                                Hoc pacto docuit Tyrannus quàm misera, quàmque omnibus<lb/>
                                periculis exposita sit Tyrannorum vita; quorum si mentes )ut 6, Annal,<lb/>
                                Tacitus inquit) recludantur, possent aspici laniatus &amp; ictus; si<lb/>
                                quidem ad omnes suspiciones pavidi sunt, ut qui<lb/>
                                Muniti gladijs vivunt septique venenis.<lb/>
                                Hanc ob rem suibus esse Tyrannos AElianus scribit, quas<lb/>
                                si quis tetigerit, protinus clamare incipiunt, morté scilicet som-<lb/>
                                niantes, cum nec vellera habeant, nec lac, nec aliud quicquam<lb/>
                                praeter carnes: Sic Tyranni omnia metuunt, scientes, quòd, sicuti<lb/>
                                sues, ita &amp; ipsi omnibus vitam debeant. Dicebat ille,, neminem<lb/>
                                tantae futurum dementiae, qui diadema humi projectum, tolle0<lb/>
                                ret, si sciret quantum curarum agmen secum traheret. Asserit<lb/>
                                hoc Seneca Trag.<lb/>
                                O Regnorum magnis fallax<lb/>
                                Fortuna bonis; in praecipiti<lb/>
                                Dubioque nimis excelsa loco.<lb/>
                                Nunquam placidam Sceptia quietem<lb/>
                                Certumve sui tenuère diem,<lb/>
                                Alia<lb/>
                                <pb n="embstma_965_fac094"/>
                                Alia ex alijs cura fatigat,<lb/>
                                Vexatque animos animos nova tempestas<lb/>
                                Non sic Lybicis Syrtibus aequor<lb/>
                                Furit Alternos volvere fluctus;<lb/>
                                Vt praecipites Regum casus<lb/>
                                Fortuna rotat. Metui cupiunt<lb/>
                                Metuique timent. Non nox illis<lb/>
                                Alma recessus praebet tutos,<lb/>
                                Non curarum somnus domitor<lb/>
                                Pectora solvit.<lb/>
                                Et idem in Oedipo,<lb/>
                                Quisquamme regno gaudet? O fallax bonum,<lb/>
                                Quantum malorum fronte quàm blandà tegis?<lb/>
                                Vt alta ventos semper Fortunae subjacent.<lb/>
                                At dicat aliquis; Pulchrum est monstrari, &amp; dicier hic est, stipa-<lb/>
                                ri servis, vehi aureâ lectiâ, gentibus denique omnibus Fortu-<lb/>
                                nam dare: O miser, nescis quantum illa bona, per omnes terras<lb/>
                                fulgentias, sudoris habenti exprimant, quantum onccultarum sol-<lb/>
                                licitudinum tegant. Bonus Rex (ut dicebat ille) servus publicus<lb/>
                                est. Cumque omnium occupatio sit misera, Regum tamen est<lb/>
                                miserrima, utpote qui non modò suis occupationibus labo-<lb/>
                                rant, sed ad alienam quoque servitutem excubant. Stipantur à<lb/>
                                servis, hominibus ut plurimum infidis, qui, quia eos timent,<lb/>
                                etiam oderunt:<lb/>
                                Tu quicunque es qui sceptra tenes,<lb/>
                                Licet omne tuâ vulgus in aulâ<lb/>
                                Centum pariter limina pulset,<lb/>
                                Cum tot populis stipatus eas,<lb/>
                                In tot populis vix una fides.<lb/>
                                Meritoria falutatio eis adfertur à clientibus, purpurae cultori-<lb/>
                                bus, muscis unctum comitantibus, siccum Regem destituenti-<lb/>
                                bus Accendunt eos fallaces parasiti, qui (ut Plautus ait) illos intrà<lb/>
                                dentes conclusos gerunt. Timentur à subditis, sed hos intereà<lb/>
                                etiatiment. Ita enim natura constituit; ut quicquid alieno me-<lb/>
                                tu magnum est, à suo non vacet. Quae autem est haec potestas,<lb/>
                                quae sollicitudinum morsus, formidinumque aculeos vitare ne-<lb/>
                                quit? Vellet Rex securus vivere; sed nequit. An verò potentem<lb/>
                                censes.<lb/>
                                <pb n="embstma_965_fac095"/>
                                censes, quem vides velle, quod non potest efficere? qui fatellite<lb/>
                                latus cingit? qui, quos terret, plus ipse timet? qui ut potens esse<lb/>
                                videatur, in servientium manu situs est? Haec regnantium pluri-<lb/>
                                mi adverterunt, inter quos Alexander, qui eximius Monarcha<lb/>
                                ad Diogenem, doliarem vitam agentem, ita dixisse fertut, Nisi<lb/>
                                Alexander essem, Diogenes esse vellem:<lb/>
                                Sensit Alexander testâ cum vidit in illâ<lb/>
                                Magnum habitatorem, quantò foelicior hic qui<lb/>
                                Nil cuperet, quàm qui totum sibi posceret orbem.<lb/>
                                Vidit &amp; hoc Tiberius, cùm diceret, experiendo se didicisse,<lb/>
                                quàm arduum, quàmque Fortunae subjectum esset regendi<lb/>
                                onus. Divus Augustus, cui Dij plura, quàm ulli praestiterunt,<lb/>
                                non desijt quietem sibi precari, vacationem à Repub. petere.<lb/>
                                Omnis ejus sermo ad hoc semper revolutus est, ut sibi speraret<lb/>
                                otium. Quod illi, tam eximia res, visum fuit, ut, quia usu non<lb/>
                                poterat, cogitatione praesumeret.<lb/>
                                O vitae tuta facultas<lb/>
                                Pauperis, angustique laris, O munera nondum<lb/>
                                Intellecta Deûm.<lb/>
                            </p>
                        
SEQ 28
PARENT embstma_965
HIM GUL
; MNE
; EMBLEMS
; ILL_BOOK
TYPE emblem pictura
TIPE emblempictura
ANNOT Damocles tafelt met zwaard boven zich (Ellende van de tyran)
NEXT embstma_965_emblem027
IIHIM GUL
; MNE
; EMBLEMS
; ILL_BOOK
CAPTION_EN caption will go here
SOURCE_FILE embstma_965.xml
LINK_FACSIMILE embstma_965_fac092
MOTTO_LA In miserriman tyrannorum vitam
MOTTO <p>In miserrimam Tyrannorum vitam</p>
                        
IC 25I14
; 41CC4
; 44B1
; 44B1190
; 44B12721
; 44B152
; 56BB22(+4)
; 86(IN MISERRIMAN TYRANNORUM VITAM)
; 98B(DAMOCLES)5
PREV embstma_965_emblem025
URL_IMAGE embstma_965_pic092.jpg
ID embstma_965_emblem026
MOTTO_LA_NORM In miserriman tyrannorum vitam
CHILDREN 
CHILDREN_SQRT 0