<p>Miser Tyrannus, cujus ensis imminet<lb/> Dependulus cervicibus;<lb/> Medijs in undis aret, &amp; plumae leves<lb/> Non elaborant somnulum.<lb/> Mentis tumultus submovere turbidos,<lb/> Non gaza, nec lictor valet.<lb/> </p>

<p>COMMENTARIVS.<lb/> DIonysius Tyrannus, olim aliquo admirante foelicitatem<lb/> regiam, &amp; copias, opes, majestatem illius dominatus<lb/> praedicante: aureum lectum sterni curavit, &amp; in eo<lb/> hominem<lb/> <pb n="embstma_965_fac093"/> hominem poni; abacosque complures ornavit argento, auro-<lb/> que coelato, tum ad mensam eximiâ formâ pueros delectos jus-<lb/> sit consistere, adearant unguenta, coronae, incendebantur odo-<lb/> res, mensae conquisitissimis epulis instruebantur: Fortunatus<lb/> sibi Damocles videbatur. In hoc medio apparatu fulgentem<lb/> gladium è lacunari, setâ enquinâ appensum, demitti jussit, ut im-<lb/> penderet illius beati cervicibus. Ille nec pulchros illos admi-<lb/> nistratores adspiciebat, nec plenum artis agentū, nec manum<lb/> porrigebat in mensan: jam ipsae defluebant coronae; denique<lb/> exoravit Tyrannum, ut abire liceret, quòd jam beatus nollet<lb/> esse. De quo sic Persius,<lb/> Et magis auratis pendens laquearibus ensis<lb/> Purpureas subter cervices terruit:<lb/> Et Horat.<lb/> Districtus ensis cui super inpiâ<lb/> Cervice pendet, non Siculae dapes<lb/> Dulcum elaborabunt soporem,<lb/> Non avium citharaeque cantus<lb/> Somnum reducent, somnus agrestium<lb/> Lenis virorum.<lb/> Hoc pacto docuit Tyrannus quàm misera, quàmque omnibus<lb/> periculis exposita sit Tyrannorum vita; quorum si mentes )ut 6, Annal,<lb/> Tacitus inquit) recludantur, possent aspici laniatus &amp; ictus; si<lb/> quidem ad omnes suspiciones pavidi sunt, ut qui<lb/> Muniti gladijs vivunt septique venenis.<lb/> Hanc ob rem suibus esse Tyrannos AElianus scribit, quas<lb/> si quis tetigerit, protinus clamare incipiunt, morté scilicet som-<lb/> niantes, cum nec vellera habeant, nec lac, nec aliud quicquam<lb/> praeter carnes: Sic Tyranni omnia metuunt, scientes, quòd, sicuti<lb/> sues, ita &amp; ipsi omnibus vitam debeant. Dicebat ille,, neminem<lb/> tantae futurum dementiae, qui diadema humi projectum, tolle0<lb/> ret, si sciret quantum curarum agmen secum traheret. Asserit<lb/> hoc Seneca Trag.<lb/> O Regnorum magnis fallax<lb/> Fortuna bonis; in praecipiti<lb/> Dubioque nimis excelsa loco.<lb/> Nunquam placidam Sceptia quietem<lb/> Certumve sui tenuère diem,<lb/> Alia<lb/> <pb n="embstma_965_fac094"/> Alia ex alijs cura fatigat,<lb/> Vexatque animos animos nova tempestas<lb/> Non sic Lybicis Syrtibus aequor<lb/> Furit Alternos volvere fluctus;<lb/> Vt praecipites Regum casus<lb/> Fortuna rotat. Metui cupiunt<lb/> Metuique timent. Non nox illis<lb/> Alma recessus praebet tutos,<lb/> Non curarum somnus domitor<lb/> Pectora solvit.<lb/> Et idem in Oedipo,<lb/> Quisquamme regno gaudet? O fallax bonum,<lb/> Quantum malorum fronte quàm blandà tegis?<lb/> Vt alta ventos semper Fortunae subjacent.<lb/> At dicat aliquis; Pulchrum est monstrari, &amp; dicier hic est, stipa-<lb/> ri servis, vehi aureâ lectiâ, gentibus denique omnibus Fortu-<lb/> nam dare: O miser, nescis quantum illa bona, per omnes terras<lb/> fulgentias, sudoris habenti exprimant, quantum onccultarum sol-<lb/> licitudinum tegant. Bonus Rex (ut dicebat ille) servus publicus<lb/> est. Cumque omnium occupatio sit misera, Regum tamen est<lb/> miserrima, utpote qui non modò suis occupationibus labo-<lb/> rant, sed ad alienam quoque servitutem excubant. Stipantur à<lb/> servis, hominibus ut plurimum infidis, qui, quia eos timent,<lb/> etiam oderunt:<lb/> Tu quicunque es qui sceptra tenes,<lb/> Licet omne tuâ vulgus in aulâ<lb/> Centum pariter limina pulset,<lb/> Cum tot populis stipatus eas,<lb/> In tot populis vix una fides.<lb/> Meritoria falutatio eis adfertur à clientibus, purpurae cultori-<lb/> bus, muscis unctum comitantibus, siccum Regem destituenti-<lb/> bus Accendunt eos fallaces parasiti, qui (ut Plautus ait) illos intrà<lb/> dentes conclusos gerunt. Timentur à subditis, sed hos intereà<lb/> etiatiment. Ita enim natura constituit; ut quicquid alieno me-<lb/> tu magnum est, à suo non vacet. Quae autem est haec potestas,<lb/> quae sollicitudinum morsus, formidinumque aculeos vitare ne-<lb/> quit? Vellet Rex securus vivere; sed nequit. An verò potentem<lb/> censes.<lb/> <pb n="embstma_965_fac095"/> censes, quem vides velle, quod non potest efficere? qui fatellite<lb/> latus cingit? qui, quos terret, plus ipse timet? qui ut potens esse<lb/> videatur, in servientium manu situs est? Haec regnantium pluri-<lb/> mi adverterunt, inter quos Alexander, qui eximius Monarcha<lb/> ad Diogenem, doliarem vitam agentem, ita dixisse fertut, Nisi<lb/> Alexander essem, Diogenes esse vellem:<lb/> Sensit Alexander testâ cum vidit in illâ<lb/> Magnum habitatorem, quantò foelicior hic qui<lb/> Nil cuperet, quàm qui totum sibi posceret orbem.<lb/> Vidit &amp; hoc Tiberius, cùm diceret, experiendo se didicisse,<lb/> quàm arduum, quàmque Fortunae subjectum esset regendi<lb/> onus. Divus Augustus, cui Dij plura, quàm ulli praestiterunt,<lb/> non desijt quietem sibi precari, vacationem à Repub. petere.<lb/> Omnis ejus sermo ad hoc semper revolutus est, ut sibi speraret<lb/> otium. Quod illi, tam eximia res, visum fuit, ut, quia usu non<lb/> poterat, cogitatione praesumeret.<lb/> O vitae tuta facultas<lb/> Pauperis, angustique laris, O munera nondum<lb/> Intellecta Deûm.<lb/> </p>

28

embstma_965

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

emblem pictura

emblempictura

Damocles tafelt met zwaard boven zich (Ellende van de tyran)

embstma_965_emblem027

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

caption will go here

embstma_965.xml

embstma_965_fac092

In miserriman tyrannorum vitam

<p>In miserrimam Tyrannorum vitam</p>

25I14

41CC4

44B1

44B1190

44B12721

44B152

56BB22(+4)

86(IN MISERRIMAN TYRANNORUM VITAM)

98B(DAMOCLES)5

embstma_965_emblem025

embstma_965_pic092.jpg

embstma_965_emblem026

In miserriman tyrannorum vitam