$ TEXT_EXPL_XML
Natura Echini talis est, ut indies
Differre tentet horridum partus diem,
Tandemque spinis prolis excrescentibus
Magno gravique com dolore parturit:
Ignava mens mortalium & coeli sui
Oblita; differt indies vitam suam,
Sibique semper blandiens, malis mala
Coacervat, & sic pressa diffidit sibi,
Aut cum labore maximo sese explicat.
AIunt Echinum terrestrem simulatâ alvo remorari par-
tum, deinde jam asperiore ac durore facto foetu morâ
temporis, majore cum cruciatu parere. Huic animali
non absimilis est humani ingenij perversitas, & volun-
tarius furor, qui, quamvis sit brevis vitae, & ipsa brevitas sem-
per incerta, indies tamen poenitentiam (quam divus Augustinus
definit, quandam dolentis vindictam, punientem in se quod
dolet commisisse) differt, semperque peccata peccatis accumu-
lat, adjungens etiam ijs, quod plus quàm conclamatae nequitiae
est, patrocinia defensionis. Intereà autem fit, ut hominem in ijs
senescentem, quandò jam peccare ampliùs non potest, peccata
ipsum dimittant, non ipsa, & sic mors imparatum oppri-
mat, aut innumero malorum numero gravatus, desperet, aut
aegerrimè cum Echino sese exoneret & explicit.
Facilis (enim) descensus Averni,
Se revocare gradum, superasque evadere ad auras
Hoc opus, hic labor est.
Benè Augustinus infert, Ex voluntate perversâ est libido, &
dum servimus libi dini, fit consuetudo, consuetudo autem cui
non resistitur fit necessitas, quibus quasi ansulis sibimet con-
nexis instar catenae, tenet nos dura servitus. Quam tamen, ut
idem monet, excutere debemus. Quia pejus est nunquam,
quàm ad vesperam expergisci, & quicquid malè differtur, pejus
omittitur. Vltimum autē malorum omnium est desperatio, ad
quam nemo nisi ante tempus accessit. Nullum est tam magnum
peccatum, quin major sit misericordia Dei:
Seneca, Quem poenitet peccasse, poenè est innocens,
Nam sera nunquam est ad bonos mores via,
Ovid. Numen consessis aliquod patet.
Principijs autem obstare, Sapientis est.
Ovid. Vtile propositum est saevas extinguere flammas,
Nec servum vitijs pectus habere suum:
Principijs obsta, serò medicina paratur
Cum mala per longas invaluêre moras.
Sed propera, nec te venturas differ in boras,
Qui non est hodie, cras minus aptus erit.
Potest
in quibus, praeterquam in ira (secundum Senecam) nimia mo-
ra damnosa est, contra maturitas utilissima. Alexander inter-
rogatus, quo pacto tam brevi spatio orbem subegisset, rectè
respondit;
[greek] id est,
Nihil cunctando, aut differendo. Audendo, atque agendo Ro-
mani res suas auxerunt. Caesarem disjunctissimas terras citius
victorijs suis illustraffe legimus, quàm cujusquam passibus per-
agrari potuissent. Vnde illud de se summo jure profitetur; Ve-
ni, vidi, vici. Hic, cum Pompeius instructam aciem apud Phar-
saliam inibi consistere, & hostem operiri jussisset; dixit, illum
errasse, qui vim, impetum, ac divinum afflatum animorum, ad
incursionem paratorum, morâ relaxasset. Scivit scilicet illud
Lucani,
Tolle moras, nocuit semper differre paratis.
Et Manilij,
Mora saepè malorum
Das causas.
Et capitur Sagunthus dum Romanus sedendo tempus terit.
Vivi-
Mora nocet.
IC 25F29(HEDGEHOG)(+42) ; 25I9 ; 51FF521(+4) ; 54BB31(+4) ; 86(MORA NOCET) PREV embstma_965_emblem027 URL_IMAGE embstma_965_pic098.jpg ID embstma_965_emblem028 MOTTO_LA_NORM Mora nocet CHILDREN CHILDREN_SQRT 0