<p>10. Eene Vlieg ende een Mier.<lb/> EEne Vlieg in den Soomer eenen Miere ontmoetende,<lb/> seide hem, Gy zijt voorwaar een verkeerd ende ver-<lb/> agtelik Beest, want daar gy vleugels hebt om hoog te kon-<lb/> nen vliegen, soo kruipt gy als een slaauhertige in der aar-<lb/> de, ende komt daar niet uit dan om uwen kost met swaa-<lb/> ten arbeid te haalen, bestaande die kost in geringe aard-<lb/> vrugten te eeten ende waater te drinken, Ik daar en tee-<lb/> gen vlieg om hooge, ende sonder eenigen arbeid; set ik<lb/> my aan de alderkostelikste tafelen, eet aldaar de lekkerste<lb/> spijse, ende drink uit goude ende silvere vater, de alder-uit-<lb/> geleesenste dranken; slaap op purperen bedden, ende kus<lb/> aldaar de wangen der allerschoonste Vrouwen. Waar op de<lb/> <pb n="embstma_add132_fac074"/> Mier antwoorde; De wellusten van pragt, kostelijke spij-<lb/> se ende drank, ende van schoone Vrouwen, die gy onbe-<lb/> hoorlelik geniet, moet gy wel dier betaalen, met in ge-<lb/> duurige sorge te leeven voor de Waajers, Vlieg-lappen,<lb/> ende allerlei lijmige soetigheden ende dranken, daar gy<lb/> meede aangelotk ende gevangen werd, ofte daar in ver-<lb/> drinkt: ende alles ten besten gaande, kond gy in die lee-<lb/> digheid, pragt ende wellusten niet langer leeven dan tot<lb/> den eersten Wintere, als wanneer gy seekerlik met schan-<lb/> de sterven sult. Ende die gedagten ofte oordeelen, die ik<lb/> oover uwe op-gemelde Wel-lusten geveld heb, maaken,<lb/> dat ik met een groot genougen in aller seekerheid des Soe-<lb/> mers my oeffene, om daar eenen taamelijken arbeid soo<lb/> veel te vergaaderen, dat ik ende mijn oud soet geselschap,<lb/> dat sig desgelijks van alle nooddrust tijdelik voorsien<lb/> heeft, des Winters daar van stil ende gerust leeven kan.<lb/> </p>

<p>Uitlegging der Woorden.<lb/> De Ouden hebben hier met eene Vlieg verstaan,<lb/> een Mensch die pragtig ende wellustig leefd; ofte een<lb/> Hooveling.<lb/> Met een MIER, een Mensch, die neederig, arbeid-ende<lb/> spaarsaam is.<lb/> Met de SOOMER, Voorspoed ofte Jongheid.<lb/> Met den Winter, Teegenspoed ofte Ouderdom.<lb/> Wanneer de Menschen hebben verkooren eene wijse van leeven<lb/> die met haaren aard wel oover een komt, soo krijgen sy met<lb/> der tijd daar in soo een groot behaagen, ende gewennen sig daar<lb/> aan soo seer, dat sy de gebreeken, welke daar in zijn, niet meer<lb/> bemerkende, alle menschen die op eene andere wijse leeven, be-<lb/> ginnen te veragten, daar na te haaten, ende eindelik te bespotten.<lb/> Het welken men allermeest bevind waarhaftig te weesen, by die<lb/> <pb n="embstma_add132_fac075"/> Menschen, welkers aard strekt om sig pragtig te draagen in klee-<lb/> deren ende huishoudinge, om wat kosteliks ende ooverdaadigs te<lb/> eeten ende te drinken, ende om in alle Wellusten, die het byslaa-<lb/> pen haar kan doen genieten, te leeven. Want haar dat in den be-<lb/> ginne soo een groot vermaak aanbrengd, dat sy daar naa niet bemer-<lb/> kende den staart die het naa sig trekt; maar ooverdenkende dat sy<lb/> met het boeten van die lusten, niemanne door geweld ofte bedrog<lb/> eenige schaade ofte onlust aandoen, daar in nog een grooter behaa-<lb/> gen krijgen; sulks sy eindelik van ende oover het boeten van die<lb/> haare lusten derven roemen, ende alle andere menschen, die met<lb/> eene sorgvuldige, arbeidsaame spaarsaamheid, eene besette wijse om-<lb/> trend hare kleedinge, huishoudinge, spijse, drank, vermaak, ende wet-<lb/> tig byslapen, hebben ende houden, eerst veragten als of het menschen<lb/> waaren van klein verstand, die de weereld nog niet kennen; ende<lb/> die sig ofte ander menschen van ende met haar groot goed geene<lb/> deugd konnen aandoen. Waarom sy ook de selven<lb/> <pb n="embstma_add132_fac075"/> Menschen, welkers aard strekt om sig pragtig te draagen in klee-<lb/> deren ende huishoudinge, om wat kosteliks ende ooverdaadigs te<lb/> eeten ende te drinken, ende om in alle Wellusten, die het byslaa-<lb/> pen haar kan doen genieten, te leeven. Want haar dat in den be-<lb/> ginne soo een groot vermaak aanbrengd, dat sy daarnaa niet bemer-<lb/> kende den staart die het naa sig trekt; maar ooverdenkende dat sy<lb/> met het boeten van die lusten, niemanne door geweld ofte bedrog<lb/> eenige schaade ofte onlust aandoen, daar in nog een grooter behaa-<lb/> gen krijgen; sulks sy eindelik van ende oover het boeten van die<lb/> haare lusten derven roemen, ende alle andere menschen, die met<lb/> eene sorgvuldige, arbeidsaame spaarsaamheid, eene besette wijse om-<lb/> trend hare kleedinge, huishoudinge, spijse, drank, vermaak, ende wet-<lb/> tig byslapen, hebben ende houden, eerst veragten als het menschen<lb/> waaren van klein verstand, die de weereld nog niet kennen; ende<lb/> die sig ofte andere menschen van ende met haar groot goed geene<lb/> deugd konnen aandoen. Waarom sy ook de selven daar naa haaten,<lb/> ende eindelik bespotten, ende uitkrijten voor eensinnige, kaarige, ofte<lb/> gierige Steil-ooren, die selfs geene vreugd genieten, ende soo veel in<lb/> haar is, de vreugd van anderen benijden, beletten, ende stooren.<lb/> Waar teegen dan die menschen, welke eene neederige arbeidsaame<lb/> ende sorgvuldige wijse van leeven, volgens haaren aard, verkooren<lb/> hebben, ende sig daar by wel bevinden, door deese veragtinge,<lb/> haar ende spot der anderen, gaande werden gemaakt, om haar voor<lb/> de oogen te stellen, dat schoon genoomen sy in haare pragt, oover-<lb/> daad, ende wellusten, voor het tegenwoordigen eene groote vreugd<lb/> genieten, sonder ieman door geweld ofte bedrog te beleedigen,<lb/> dat die haar wijse van leeven, nogtans den grond, daar sy op ge-<lb/> bowd werd, als ook haare Meesters die se pleegen, om verre werpt,<lb/> naademaal sy door die wijse van leeven, allangs haar goed opmaken,<lb/> hare eere, gesondheid ende sinnen verminderen, als meede eindelik by<lb/> de eerste teegenspoeden, gesteld werden in soodaanigen stande van<lb/> dubbele armoede, dat sy, niet weetende waar van ende hoe te leeven,<lb/> van hare oude Gesellen verlaaten werden, ende alsdan sig schaamende<lb/> hulpe ende onderstand te versouken van die geene welke sy voor-<lb/> maals veragt, gehaat ende bespot hebben, sy ook seer haast een seer<lb/> ellendig ende schandelik einde sullen hebben. Ende is aan de ande-<lb/> re sijde ook waarhaftig, dat sy spaarsaamen in korten tijde aan die ar-<lb/> <pb n="embstma_add132_fac076"/> beidsaame spaarsaamheid soo seer gewennen, dat sy van tijden ten<lb/> tijden haar niet alleen ligter ende ligter, maar ook meer ende meer<lb/> vermaakelik vald, insonderheid, wanneer sy in teegenspoeden,<lb/> verlies van goederen, sieken, &amp;c. bevinden, dat sy haaren ouden<lb/> stand behouden, ende in haare wijse van leeven voortgaan, ende<lb/> haare gesondheid weeder bekoomen konnen, terwijle die prag-<lb/> tige, sorgelose ende wellustige menschen, die selve teegenspoe-<lb/> den ende siekten niet konnende uitstaan, schandelk ende smerte-<lb/> lik daar onder beswijken, ende alsoo haar leeven eindigen.<lb/> Ende gelijk wy dit voorgaanden in den gemeenen ommegange<lb/> der menschen bevinden waarhaftig te zijn; soo bevinden wy het<lb/> selven insonderheid by de Hoovelingen, alsoo die gemeenelik alle<lb/> hun vermaak stellen in hoog te vliegen, dat is, pragtig, quistig,<lb/> ooverdaadig ende wellustig te leeven, ende midderlerwijle alle<lb/> andere spaarsaame sorgvuldige ende deugdsaame menschen, het<lb/> sy Eedelen, het sy Borgeren, het sy Boeren, te veragten, te haaten en-<lb/> de te bespotten. Ende sien wy ook dat sy Hof jonkers door die wijse<lb/> van leeven, geene teegenspoeden konnende verdraagen, met den<lb/> eersten verliese, haar eigen verderf op haaren halse haalen, terwijle<lb/> de andere, welke sy voormaals veragt, gehaat, ende bespot hebben,<lb/> eenige verliesen doorstaan, ende des niet te min de selven blijven,<lb/> ende haar alsdan smertelik afvraagen, of het niet beeter is in ee-<lb/> nen neederigen gerusten ende seekeren stande lang te leeven, en-<lb/> de eindelik met eere te sterven; dan in de allergrootste weelde en-<lb/> de pragt eenen seer korten tijd als Heeren geleefd hebbende, door<lb/> sijne eigene schuld in ellenden te vervallen, ende eindelik met<lb/> smerten ende met schanden, als Beedelaars te sterven.<lb/> Derhalven wy ook meenen den eigentlijken sin deeser FABU-<lb/> LE te weesen, ons aan te wijsen, dat pragtige, ooverdaadige ende<lb/> wellustige menschen, gemeenelik de neederige, spaarsaame, ende<lb/> deugdsaame menschen veragten, haaten ende bespotten: ende dat<lb/> die pragtigen niet dan eenen seer korten tijd leevende, in smerte en-<lb/> de schande koomen te sterven: terwijle de neederige ende arbeid-<lb/> saame menschen dat aansien, sig daar meede troosten, ende lan-<lb/> ge in stande gebleeven zijnde, met eenen gerusten gemoede<lb/> eerelik komen te sterven.<lb/> </p>

12

embstma_add132

FABLES

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

embstma_add132_pic073.jpg

emblempictura

embstma_add132_emblem011

FABLES

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

A fly ridiculing an ant because he is working during the summer

embstma_add132.xml

Beter bij de uil gezeten dan gevlogen bij de valk

embstma_add132_fac073

<p>Tolluntur in altum ut lapsu graviore ruant</p>

emblem pictura

23D41:55BB2

23D43:51H42

52A24

57AA645

85(THE FLY AND THE ANT)

86(BETER BIJ DE UIL GEZETEN DAN GEVLOGEN BIJ DE VALK)

86(TOLLUNTUR IN ALTUM UT LAPSU GRAVIORE RUANT)

embstma_add132_emblem009

<p>Beeter by den Uil geseeten,<lb/> Als gevloogen by den Valk.</p>

embstma_add132_emblem010

Tolluntur in altum ut lapsu graviore ruant