$
TEXT_EXPL_XML <p>17. De Wolf ende de Hond.<lb/>
                                Seekere Wolf, door hongers-nood geperst zijnde, ver-<lb/>
                                liet het Bos, om by den Menschen sijn voedsel te<lb/>
                                souken, ende in sijnen weege een Hond ontmoetende,<lb/>
                                die vet, glad ende wel gedaan was, begon hy sig selven<lb/>
                                te verfoeijen, dat hy, die den Honde seer gelijk was,<lb/>
                                soo langen tijd de Menschen gemijd had, ende bestond<lb/>
                                hy den Hond seer gelukkig te agten, soo wel van den<lb/>
                                Menschen besorgd te werden. Sulks die Hond den Wolf<lb/>
                                wijders berigte, dat hem dat gemak ende dien oover-<lb/>
                                vloed aan quaam, door sijne Heere te vleijen, op te pas-<lb/>
                                <pb n="embstma_add132_fac108"/>
                                sen, ende, gelijk men seid, aan der hand te gaan, son-<lb/>
                                der eenigen arbeid te doen: ende besloot de Hond sijne<lb/>
                                reeden hier meede, dat hy den Wolve raade, sijne schraa-<lb/>
                                le heide ende arremoede te verlaaten, om in desgelijks sij-<lb/>
                                nen Heere ten dienste te zijn, met beuselingen, ende<lb/>
                                door dat middel dus oovervloedig ende lekkerlik gevoed<lb/>
                                te werden. Welke reeden den Wolf, die albereids ge-<lb/>
                                neegen, ende eenigsins door honger genoodsaakt was,<lb/>
                                sijnen kost omtrend de menschen te souken, bynaast be-<lb/>
                                woogen soude hebben, sig in dienste eenes Heeren te ver-<lb/>
                                binden: maar als hy den Hond wat naarder besiende,<lb/>
                                vermerkte dat hy om den halse seer weinig hairs had, en-<lb/>
                                de vraagde, hoe hy onder de kin soo kaal, was seide hem<lb/>
                                de Hond, sulks by te koomen door eenen hals-bande, daar<lb/>
                                sijn Heer hem somwijl met een keeten aan deede sluiten.<lb/>
                                Toen de Wolf dit hoorde, schrikte hy soo seer van gee-<lb/>
                                nen vryen  hals te hebben, ende in die slaavernie te koo-<lb/>
                                men, dat hy den Honde antwoorde: Altijds een Slaaf,<lb/>
                                ende somtijds een geboeide Slaaf te werden, alleen om<lb/>
                                lekkere spijse te genieten, staat my niet aan. Ik keere<lb/>
                                veel liever naar het Bos, ofte naar mijne schraale heiden,<lb/>
                                daar ik, hoewel in arremoede, naar mijne eigene sinnen<lb/>
                                mag leeven, sonder soodaanig, ende soo veel ofte wei-<lb/>
                                nig voedsels, als het dien Heere geliefd te genieten, of-<lb/>
                                te ook naar sijn gelieven altijds gereed te moeten zijn, te<lb/>
                                leeven ofte te sterven.<lb/>
                            </p>
                        
; <p>Uitlegging der Woorden.<lb/>
                                De Ouden hebben hier verstaan met den Wolf, een<lb/>
                                Mensch, die gewoon is in Vryheid te leeven.<lb/>
                                Met den Hond, een Mensch, die gewoon is een Slaaf<lb/>
                                te zijn.<lb/>
                                <pb n="embstma_add132_fac109"/>
                                Alle menschen zijn niet alleen verpligt, haar eigen behoud,<lb/>
                                welvaaren, ende beeteringe hunnes stands geduurig te sou-<lb/>
                                ken; maar ook, soo veel in haar vermoogen is, de Dood, Schande,<lb/>
                                ende alles wat haar schaaden kan, te weeren. Ende bevind men<lb/>
                                in het gemeen, dat tot beiden genougsaame geneegendheid by<lb/>
                                alle Menschen bespeurd werd, hoewel om opgemelde goeden te<lb/>
                                verkrijgen, ende het quaaden te vermijden, wonderlik verschei-<lb/>
                                dene, jaa teegen een strijdende weegen werden ingegaan, naar<lb/>
                                dat die menschen opgevoed, ende gewoon zijn te leeven.<lb/>
                                Dus sien wy, dat Menschen, wien van jongs aan werd ingeboe-<lb/>
                                semd, hoe loffelik eene saak het zy, meer dan andere Menschen<lb/>
                                te weeten, ende daar by geneegen te zijn naar de maate sijner ken-<lb/>
                                nisse, soo aan dig selven, als aan andere menschen, goed te doen,<lb/>
                                ende wien daar en booven geduurig werd voorgedraagen; hoe<lb/>
                                gelukkig die Menschen zijn, welke door de Heerschappye ende den<lb/>
                                Dwang van andere Menschen niet werden belet, die goede genee-<lb/>
                                gendheeeden allesins te konnen uitwerken;ende wien daar en boo-<lb/>
                                ven geduurig werd ingescherpt, hoe groot een genougen ende<lb/>
                                rust voor hun gemoed het zy, sig selven daar in als regtschaapene<lb/>
                                loffelijke Menschen gequeeten te hebben; Soo bevind men daage-<lb/>
                                liks, seggen wy, dat die Menschen daar door seer leer-ende eer-<lb/>
                                gierig werden. Ende indien deselve Menschen dien weg van Deugd,<lb/>
                                Eere ende Vryheid, eenigen tijd ingaan; soo siet men gemeenelik,<lb/>
                                dat sy sig daar by seer gerust in haaren gemoede, ende ook in<lb/>
                                den ommegange met andere Menschen, seer wel bevindende,<lb/>
                                op dien weege soo bevestigd werden: dat geene daar teegen<lb/>
                                strijdende ofte daar van afleidende aanlokselen, haar daar van kon-<lb/>
                                nen afleiden, ende dat geene arremoede ofte teegenspoeden dee-<lb/>
                                ses weerelds genoug zijn, om haar van die gerustige, ende haar<lb/>
                                seer behaagelijke wijse van leeven af te schrikken.<lb/>
                                Dus sien wy, dat Menschen, die van jongs aan Deugd, Eere,<lb/>
                                Geleerdheid, Konsten ende Vryheid, hebben hooren veragten; ende<lb/>
                                die niet hebben hooren prijsen, dat uiterlijke grootsheeden, en-<lb/>
                                de lighaamelijke vermaaken, sig ook gemeenelik aan lekkere spijse<lb/>
                                ende drank, byslaapen, speelen, ende andere Brutale ofte Beestelike<lb/>
                                beesigheeden soodaanig oovergeeven, dat sy haare arme Siele nooit<lb/>
                                opwekken, om wat beeters te denken ende te willen: maar dat<lb/>
                                <pb n="embstma_add132_fac110"/>
                                sy in teegendeel om in die wellustige weegen te konnen voortgaan,<lb/>
                                sig niet ontsien, haare aangeboorene Vryheid, die onwaardeerlike<lb/>
                                Schat te onderwerpen aan andere menschen, ende by gevolge sig<lb/>
                                te verpligten, alles te doen ende te lijden, wat dien Menschen sal<lb/>
                                lusten te gebieden, sonder dat deese slaafagtige Menschen sig ooit<lb/>
                                van die Slaaffe wijse van leeven laaten afleiden.<lb/>
                                Ende gelijk men opgemeld onderscheid, by de gemeene Men-<lb/>
                                schen in 't bysonder aangemerkt weesende, vind; soo siet men het<lb/>
                                selven ook allermeest uitsteeken, wanneer seer veele Menschen by<lb/>
                                een koomen, ende yder van dien sijne Deugden oopenbaard in<lb/>
                                Kerkelike ende Politike Vergaaderingen. Want hier vind men altijds<lb/>
                                eenige Kerkelike ende Politike Martelaars, welke om dat niet den Al-<lb/>
                                magtigen God, ofte de Vryheid hunnes Vaaderlands versaaken ofte<lb/>
                                verraaden willen, alle de aanlokielen ende grootsheeden deeses<lb/>
                                weerelds, die haar aangebooden werden, veragten, ende alle die<lb/>
                                smerten ende vervolgingen der Tyrannen kloekmoedig uitstaan, en-<lb/>
                                de zijn dit die vroome Helden, ende regt-eedelmoedige menschen,<lb/>
                                welke daar door by Goode ende den vroomen Menschen in seege-<lb/>
                                ninge eewiglik sullen leeven.<lb/>
                                Ende vind men hier ook in teegendeel altijds seer veele Slaaffe,<lb/>
                                vadsige verfoejelike menschen, welke om een schootel moes, ofte om<lb/>
                                eenige Officien te mogen bekleeden, ende eenige Benesicien te ge-<lb/>
                                nieten, haare Eerste-geboorte verkoopen, ende verraaderlik aan eenen, het<lb/>
                                zy Kerkelijken het zy Weereldlijken Dwingelande, opdraagende,<lb/>
                                daar door by Goode ende den vroomen Menschen, hier ende hier naa,<lb/>
                                eewiglik vervloekt werden.<lb/>
                                Ende meenen wy hier meede den eigentlijken sin deeser FABU-<lb/>
                                Le te hebben voorgedraagen. Want de Wolf is gewoon in Vryheid<lb/>
                                te leeven, ende aldaar alle vervolgingen der Menschen uit te staan.<lb/>
                                De Hond daar en teegen is gewoon, sig een Slaaf der menschen<lb/>
                                te maaken, ende dien volgende soo met quispelstaarten als met op-<lb/>
                                sitten, een stukjen broods van selven te beedelen, ende op het<lb/>
                                wenken sijnes Heeren, maar ook andersins niet, het brokjen Broods,<lb/>
                                dat hy gebeedeld heeft, ende op sijnen neuse gelegt is, te moogen<lb/>
                                inslikken: ende daar en booven ten allen tijden ten gelieven sijnes<lb/>
                                Heeren alles oover te geeven, te leeven ofte gedood te werden.<lb/>
                            </p>
                        
SEQ 19
PARENT embstma_add132
HIM FABLES
; GUL
; MNE
; EMBLEMS
; ILL_BOOK
URL_IMAGE embstma_add132_pic107.jpg
TIPE emblempictura
NEXT embstma_add132_emblem018
IIHIM FABLES
; GUL
; MNE
; EMBLEMS
; ILL_BOOK
CAPTION_EN The hungry wolf, although jealous of the dog's easy life, prefers to live in freedom
SOURCE_FILE embstma_add132.xml
MOTTO_NL_NORM En laat u eenes Heren smakelijke spijs niet gelusten, want het is een leugenachtig brood
LINK_FACSIMILE embstma_add132_fac107
MOTTO_LA <p>Libertas vitae aequiparatur</p>
                        
TYPE emblem pictura
IC 25F23(WOLF)
; 34B11
; 41C119
; 51E11(+4)
; 55BB1
; 85(THE WOLF AND THE DOG)
; 86(EN LAAT U EENES HEREN SMAKELIJKE SPIJS NIET GELUSTEN, WANT HET IS EEN LEUGENACHTIG BROOD)
; 86(LIBERTAS VITAE AEQUIPARATUR)
PREV embstma_add132_emblem016
MOTTO_NL <p>En laat u eenes Heeren smaakelike spijse niet gelusten,<lb/>
                                want het is een leugenagtig brood. Prov.cap.33.</p>
                        
ID embstma_add132_emblem017
MOTTO_LA_NORM Libertas vitae aequiparatur
CHILDREN 
CHILDREN_SQRT 0