<p>17. De Wolf ende de Hond.<lb/> Seekere Wolf, door hongers-nood geperst zijnde, ver-<lb/> liet het Bos, om by den Menschen sijn voedsel te<lb/> souken, ende in sijnen weege een Hond ontmoetende,<lb/> die vet, glad ende wel gedaan was, begon hy sig selven<lb/> te verfoeijen, dat hy, die den Honde seer gelijk was,<lb/> soo langen tijd de Menschen gemijd had, ende bestond<lb/> hy den Hond seer gelukkig te agten, soo wel van den<lb/> Menschen besorgd te werden. Sulks die Hond den Wolf<lb/> wijders berigte, dat hem dat gemak ende dien oover-<lb/> vloed aan quaam, door sijne Heere te vleijen, op te pas-<lb/> <pb n="embstma_add132_fac108"/> sen, ende, gelijk men seid, aan der hand te gaan, son-<lb/> der eenigen arbeid te doen: ende besloot de Hond sijne<lb/> reeden hier meede, dat hy den Wolve raade, sijne schraa-<lb/> le heide ende arremoede te verlaaten, om in desgelijks sij-<lb/> nen Heere ten dienste te zijn, met beuselingen, ende<lb/> door dat middel dus oovervloedig ende lekkerlik gevoed<lb/> te werden. Welke reeden den Wolf, die albereids ge-<lb/> neegen, ende eenigsins door honger genoodsaakt was,<lb/> sijnen kost omtrend de menschen te souken, bynaast be-<lb/> woogen soude hebben, sig in dienste eenes Heeren te ver-<lb/> binden: maar als hy den Hond wat naarder besiende,<lb/> vermerkte dat hy om den halse seer weinig hairs had, en-<lb/> de vraagde, hoe hy onder de kin soo kaal, was seide hem<lb/> de Hond, sulks by te koomen door eenen hals-bande, daar<lb/> sijn Heer hem somwijl met een keeten aan deede sluiten.<lb/> Toen de Wolf dit hoorde, schrikte hy soo seer van gee-<lb/> nen vryen hals te hebben, ende in die slaavernie te koo-<lb/> men, dat hy den Honde antwoorde: Altijds een Slaaf,<lb/> ende somtijds een geboeide Slaaf te werden, alleen om<lb/> lekkere spijse te genieten, staat my niet aan. Ik keere<lb/> veel liever naar het Bos, ofte naar mijne schraale heiden,<lb/> daar ik, hoewel in arremoede, naar mijne eigene sinnen<lb/> mag leeven, sonder soodaanig, ende soo veel ofte wei-<lb/> nig voedsels, als het dien Heere geliefd te genieten, of-<lb/> te ook naar sijn gelieven altijds gereed te moeten zijn, te<lb/> leeven ofte te sterven.<lb/> </p>

<p>Uitlegging der Woorden.<lb/> De Ouden hebben hier verstaan met den Wolf, een<lb/> Mensch, die gewoon is in Vryheid te leeven.<lb/> Met den Hond, een Mensch, die gewoon is een Slaaf<lb/> te zijn.<lb/> <pb n="embstma_add132_fac109"/> Alle menschen zijn niet alleen verpligt, haar eigen behoud,<lb/> welvaaren, ende beeteringe hunnes stands geduurig te sou-<lb/> ken; maar ook, soo veel in haar vermoogen is, de Dood, Schande,<lb/> ende alles wat haar schaaden kan, te weeren. Ende bevind men<lb/> in het gemeen, dat tot beiden genougsaame geneegendheid by<lb/> alle Menschen bespeurd werd, hoewel om opgemelde goeden te<lb/> verkrijgen, ende het quaaden te vermijden, wonderlik verschei-<lb/> dene, jaa teegen een strijdende weegen werden ingegaan, naar<lb/> dat die menschen opgevoed, ende gewoon zijn te leeven.<lb/> Dus sien wy, dat Menschen, wien van jongs aan werd ingeboe-<lb/> semd, hoe loffelik eene saak het zy, meer dan andere Menschen<lb/> te weeten, ende daar by geneegen te zijn naar de maate sijner ken-<lb/> nisse, soo aan dig selven, als aan andere menschen, goed te doen,<lb/> ende wien daar en booven geduurig werd voorgedraagen; hoe<lb/> gelukkig die Menschen zijn, welke door de Heerschappye ende den<lb/> Dwang van andere Menschen niet werden belet, die goede genee-<lb/> gendheeeden allesins te konnen uitwerken;ende wien daar en boo-<lb/> ven geduurig werd ingescherpt, hoe groot een genougen ende<lb/> rust voor hun gemoed het zy, sig selven daar in als regtschaapene<lb/> loffelijke Menschen gequeeten te hebben; Soo bevind men daage-<lb/> liks, seggen wy, dat die Menschen daar door seer leer-ende eer-<lb/> gierig werden. Ende indien deselve Menschen dien weg van Deugd,<lb/> Eere ende Vryheid, eenigen tijd ingaan; soo siet men gemeenelik,<lb/> dat sy sig daar by seer gerust in haaren gemoede, ende ook in<lb/> den ommegange met andere Menschen, seer wel bevindende,<lb/> op dien weege soo bevestigd werden: dat geene daar teegen<lb/> strijdende ofte daar van afleidende aanlokselen, haar daar van kon-<lb/> nen afleiden, ende dat geene arremoede ofte teegenspoeden dee-<lb/> ses weerelds genoug zijn, om haar van die gerustige, ende haar<lb/> seer behaagelijke wijse van leeven af te schrikken.<lb/> Dus sien wy, dat Menschen, die van jongs aan Deugd, Eere,<lb/> Geleerdheid, Konsten ende Vryheid, hebben hooren veragten; ende<lb/> die niet hebben hooren prijsen, dat uiterlijke grootsheeden, en-<lb/> de lighaamelijke vermaaken, sig ook gemeenelik aan lekkere spijse<lb/> ende drank, byslaapen, speelen, ende andere Brutale ofte Beestelike<lb/> beesigheeden soodaanig oovergeeven, dat sy haare arme Siele nooit<lb/> opwekken, om wat beeters te denken ende te willen: maar dat<lb/> <pb n="embstma_add132_fac110"/> sy in teegendeel om in die wellustige weegen te konnen voortgaan,<lb/> sig niet ontsien, haare aangeboorene Vryheid, die onwaardeerlike<lb/> Schat te onderwerpen aan andere menschen, ende by gevolge sig<lb/> te verpligten, alles te doen ende te lijden, wat dien Menschen sal<lb/> lusten te gebieden, sonder dat deese slaafagtige Menschen sig ooit<lb/> van die Slaaffe wijse van leeven laaten afleiden.<lb/> Ende gelijk men opgemeld onderscheid, by de gemeene Men-<lb/> schen in 't bysonder aangemerkt weesende, vind; soo siet men het<lb/> selven ook allermeest uitsteeken, wanneer seer veele Menschen by<lb/> een koomen, ende yder van dien sijne Deugden oopenbaard in<lb/> Kerkelike ende Politike Vergaaderingen. Want hier vind men altijds<lb/> eenige Kerkelike ende Politike Martelaars, welke om dat niet den Al-<lb/> magtigen God, ofte de Vryheid hunnes Vaaderlands versaaken ofte<lb/> verraaden willen, alle de aanlokielen ende grootsheeden deeses<lb/> weerelds, die haar aangebooden werden, veragten, ende alle die<lb/> smerten ende vervolgingen der Tyrannen kloekmoedig uitstaan, en-<lb/> de zijn dit die vroome Helden, ende regt-eedelmoedige menschen,<lb/> welke daar door by Goode ende den vroomen Menschen in seege-<lb/> ninge eewiglik sullen leeven.<lb/> Ende vind men hier ook in teegendeel altijds seer veele Slaaffe,<lb/> vadsige verfoejelike menschen, welke om een schootel moes, ofte om<lb/> eenige Officien te mogen bekleeden, ende eenige Benesicien te ge-<lb/> nieten, haare Eerste-geboorte verkoopen, ende verraaderlik aan eenen, het<lb/> zy Kerkelijken het zy Weereldlijken Dwingelande, opdraagende,<lb/> daar door by Goode ende den vroomen Menschen, hier ende hier naa,<lb/> eewiglik vervloekt werden.<lb/> Ende meenen wy hier meede den eigentlijken sin deeser FABU-<lb/> Le te hebben voorgedraagen. Want de Wolf is gewoon in Vryheid<lb/> te leeven, ende aldaar alle vervolgingen der Menschen uit te staan.<lb/> De Hond daar en teegen is gewoon, sig een Slaaf der menschen<lb/> te maaken, ende dien volgende soo met quispelstaarten als met op-<lb/> sitten, een stukjen broods van selven te beedelen, ende op het<lb/> wenken sijnes Heeren, maar ook andersins niet, het brokjen Broods,<lb/> dat hy gebeedeld heeft, ende op sijnen neuse gelegt is, te moogen<lb/> inslikken: ende daar en booven ten allen tijden ten gelieven sijnes<lb/> Heeren alles oover te geeven, te leeven ofte gedood te werden.<lb/> </p>

19

embstma_add132

FABLES

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

embstma_add132_pic107.jpg

emblempictura

embstma_add132_emblem018

FABLES

GUL

MNE

EMBLEMS

ILL_BOOK

The hungry wolf, although jealous of the dog's easy life, prefers to live in freedom

embstma_add132.xml

En laat u eenes Heren smakelijke spijs niet gelusten, want het is een leugenachtig brood

embstma_add132_fac107

<p>Libertas vitae aequiparatur</p>

emblem pictura

25F23(WOLF)

34B11

41C119

51E11(+4)

55BB1

85(THE WOLF AND THE DOG)

86(EN LAAT U EENES HEREN SMAKELIJKE SPIJS NIET GELUSTEN, WANT HET IS EEN LEUGENACHTIG BROOD)

86(LIBERTAS VITAE AEQUIPARATUR)

embstma_add132_emblem016

<p>En laat u eenes Heeren smaakelike spijse niet gelusten,<lb/> want het is een leugenagtig brood. Prov.cap.33.</p>

embstma_add132_emblem017

Libertas vitae aequiparatur