$ TEXT_EXPL_XML
19. De Kikvorssen ende de Balk.
De Kikvorssen seekeren tijd in voller vryheid geleefd
hebbende, soodaanig, dat yder van haar op sijne beurt
Hoofd ofte de Eerste der Vergaaderinge wierd, ende al-
daar altijds vryelik sijne stemme ten gemeenen welvaaren
geeven mogt, bevonden, dat die eerste Kikvors niet wel
aansiens genoug had, om die Vergaaderinge altijds met
de meeste rust ende stilte te konnen bestieren: Sulks sy
Jupiter baaden, dat hy hun, na de wijse van andere Rij-
ken, eenen Koning wilde geeven, die haar in aller bil-
deese Vorssen wel soo wijs waaren, dat sy geen ander
Hoofd begeerden, dan dat hun goed ende geen quaad
doen konde, haar eenen Balk in den waatere wierp, daar
sy in der sonne gemakkelik opspringende, hun baaker-
den ende uitstrekten, als ook haare Vergaaderinge geru-
stelik houden konden, sonder dat de Eerste ofte de ge-
meene Vorssen van eenige Beesten vertreeden ofte schielik
oovervallen konden werden. Maar dat was haar niet
genoug; sy wilden daar en booven een Hoofd hebben,
dat ook haare Vyanden konde verslinden; derhalven sy
Jupiter met haare gebeeden ten dien einde weederom
moejelik vielen, ende hy haar in sijnen toorne gaf den
lang gebeenden Oyevaar, die sy seer geerne aannaamen,
om dat hy schoon wit ende swart van veederen was, ee-
nen langen rooden bek ende ook dusdaanige pooten heb-
bende, seer beleefd, staadig van gang, ende seer besorgd
voor sijne longen ende Ouderen was. Ende insonderheid
hadden sy een seer groote ende goed verwagtinge van
deesen Ojevaare , omdat hy de Slangen, dat haare groot-
ste vyanden waaren, verslinden konde: Maar leider! sy
Jupitet met haare Vyanden konde verslinden; derhalven sy
Jupiter met haare gebeeden ten dien einde weederom
moejelik vielen, ende hy haar in sijnen toorne gaf den
lang gebeenden Oyevaar, die sy seer geerne aannaamen,
om dat hy schoon wit ende swaer van veederen was, ee-
nen langen rooden bek ende ook dusdaanige pooten heb-
bende, seer beleefd, staadig van gang, ende seer besorgd
voor sijne longen ende Ouderen was.l Ende insonderheid
hadden sy eene seer groote ende goede verwagtinge van
deesen Ojevaare, om dat hy de Slangen, dat haare groot-
ste vyanden waaren, verslinden konde: Maar leider! sy
bevonden seer haast, dat hy haare vyanden niet meer als
haar, daageliks naar sijn gevallen op-at, waarom de naa-
koomelingen deeser al te onvoorsigtige Kikvorssen hun-
ner Voor-Ouderen dertelheid verfoeijende, nu nog niet
ophouden, geduurig wraak daar oover te roepen, dog te
vergeefd, alsoo sy sig door haare Ondankbaarheid oover
de Goddelijke goedheid haar te vooren beweesen aller
Gonsten, soo van Goode als van Menschen, onwaardig
hadden gemaakt. Ende daar meede moesten sy toen,
ende moeten sy ook nu soo in het waater als op het
land, met alle omsigtigheid sig voor haare oude Vyan-
voor deesen nieuwen Koninge wagten.
Uitlegging der Woorden.
De Ouden hebben hier verstaan met VORSSEN,
gemeene onkundige Menschen.
Met een BALK, een onschaadelik Hoofd eener Re-
publike, ofte ietwes dat goed ende geen quaad doen
kan.
Met den OJEVAAR, ietwes dat goed ende ook quaad
doen kan. Ofte een Hoofd der Republike, dat niet
alleen de Vyanden van dien beoorloogen, maar ook de
Wettige Regenten ende de Ingeseetenen van dien, ty-
ranniseeren kan.
Dat de Ouden met JUPITER den Oppersten God heb-
ben verstaan, is eenen ydere bekend.
Alle menschen, die weeten ofte gelooven, dat de Almagtige God
alles geschappen heeft, ende in der eeuwigheid naar sijnen
wille bestierd; vinden, wanneer sy in eenige swaarigheeden zijn,
sig verpligt, den selven God te bidden, dat het hem gelieve,
haar van die ongemakken te verlossen, ende verseekeren sy sig on-
derwijlen, dat sy van Gode, wat goeds biddende, seekerlik het
selfde, ofte wat beeters, verkrijgen sullen, Ende wanneer sy
wat goeds voor sig selven verkreegen hebben, soo werden sy des
te meer verpligt Goode Dankbaar te zijn, dat is, des te sorgvul-
diger naar sijne Wetten te leeven, in alles op hem te vertrouwen,
ende sijne wijsheid soo wel als sijne goedheid, voor den Menschen
te belijden ende te looven.
tene weldaaden Dankbaar te zijn, de selven in het geheel vergee-
ten, ofte misnougd schijnen, dat sy geene grootere weldaaden,
ende insonderheid geene grootere magt, om andere te konnen be-
leedigen, van Gode ontsangen hebben; ende derhalven van hem
daar en booven begeeren te verkrijgen eene magt, om andere
Menschen te konnen beschaadigen ende dooden: Soo siet men
veeltijds gebeuren, dat die oneindelik wijse God het selfden den
Menschen geefd in sijnen toorne, dat is soodaanig, dat het den
selven, die het verkreegen hebben, seer schaadelik zy ofte wer-
de, eeven of sy vierige koolen uit den Heemele op haare koppe
gebeeden, ende ook verkreegen hadden.
Ende is het waarelik seer te beklaagen, dat de Menschen in het
gemeen, soo onweetende, swak, ende boosaardig zijn, dat sy in
haare teegenspoeden sig wijsselik ende ootmoediglik gedraagen,
als meede daar door Goodes Seegen ende de geneegendheid veeler
Menschen tot sig getrokken hebbende, daar door van haare plaa-
gen naaweliks verlost werden, of sy tragten te verkrijgen eene
magt, om anderen, het zy onnooselen, of die haar ook beleedigd
hebben, te doen soo veel ofte meer quaads, als sy voormaals van
die Boosen geleeden hebben, sulks sy die magt verkrijgende, ende
misbruiken willende, veeltijds bevinden, dat soo veele Menschen
teegen die verdruk-sugtige ende voor de verdrukten opgewekt
werden, dat sy seer selden hun oogwit bekoomen. Waar by nog
gevougd werd, dat het selfde middel, dat sy gemaakt ofte ver-
kreegen hebben, in meeninge, daar meede andere Menschen te
plaagen, ook kragtig genoug, jaa nog meer bequaam is, om haar
selfs, als om andere Menschen te plaagen.
Dus baaden de Israëliten in haare verdrukkingen, ten tijden van
haare populare Regeering, als wanneer een waapenloose Priester, die
in haaren Raad voorsat, haar daar uit niet wel helpen konde, om
Rigters, die in tijden van oorloge magts genoug hadden, om on-
der haar beleid met vrye ende onbesoldigde Israëliten, sonder ee-
nige de minste Vremdelingen te gebruiken, haare vyanden te ver-
drijven, maar hadden die Rigters dien volgende niet magts ge-
noug, om geduurende den korten tijd van dien dienst, de Repu-
blike te verkrasten. Efter wilden sy, gelijk als andere volkeren,
regten, als ook met die magt te vermoogen, ten allen tijden
de Krijgs-luiden by een roupen, ende oover de selven stellen, ende al-
soo teegen de vyanden te trekken, om die schielik te konnen oo-
vervallen, ende haare Landen te ooverwinnen. Ende hoewel de
Propheet Samuel haar voordroug, ,,Dat soo een Koning hare be-
,,ste Olijf-ende Wijn-gaarden neemen, ende aan sijne Hoovelin-
,,gen uitdeelen soude, ende dat hy het tiende van alle de andere
,,Akkeren soude begeeren, ende haare Soonen ende Dogters tot
,,sijne slaaven ende slaavinnen soude makken: Soo begeerden sy
des niet te min eenen Koning, ende verkreegen den selven. En-
de bevonden sy seer haast, dat die Koningen, om niet als voor dee-
sen de Hoogepriesters ende Rigters door de Israëliten veragt ende ver-
worpen te konnen werden, een seer groot getal van Hoovelingen
aanhielden, ende daar en booven geduurige oorloogen teegen de
Nabuuren veroorsaakten, immers in allen gevalle soo van vreede
als van oorloge, soo een groot getal Bevelhebbers ende gemeene Krijgs-
lieden betaalden, om haar ook ter verdrukking der arme Israëli-
ten, van wien de Koning de Schattinge voor de soldie der Krijgslui-
den trok, te konnen gebruiken, dat sy alle, de waarheid van Sa-
muels prophetien bevonden, ende te vergeefd God den Heere, om
van die Tyrannige Koningen verlost te werden, aanriepen. Want
onder alle de Koningen, soo van Juda als van het geheel ander is-
raël, naaweliks een geweest is, welk niet veel meer sijn volk van
binnen van haar Vryheid ende van haare Penningen beroofd, ende
oover haar geryranniseerd, als haar teegen de oovervallingen der
nabuurige Vyanden beschermd heeft. Tot dat eindelik, soo wel
de Koningen, als de gemeene Ingeseetenen van beide die Rijken,
ellendiglik verstrooid, ofte in gevangenissen vervoerd ende ver-
nietigd zijn geworden.
Gelijk wy ook in onse tijden gesien hebben, dat Ingeseetenen
van Republiken niet te vreeden zijnde geweest met Hoofden van dien
te hebben, welke der Republike baat ende geene schaade aanbren-
gen konden, nogtans daar meede niet te vreeden zijn geweest;
maar van Goode begeerd ende verkreegen hebben in sijnen toor-
ne, Hoofden met soo groote magt voorsien, dat sy naar haar gelie-
ven, der Republiken veel meer goeds ende ook veel meer quaads
voortaan laaten aanmerken, ende oordeelen, of de Dienst soodaa-
niger Hoofden, seedert dien tijd meer heeft gestrekt om de Vyan-
den kloukelik te beoorloogen, of wel om de Ingeseetenen meer
ende meer van haare Vyrheeden ende Penningen, ofte andere Goe-
deren te berooven.
Derhalven dunkt ons de eigendlijke sin deeser FABULE te
weesen, dat de gemeene luiden sig behoorden te schikken naar
den Staat daar sy in zijn: ende veranderinge begeerende, dat sy
niet verders behoorden te tragten, dan van haare ongemakken
verlost te werden, ende dat sy daar en booven andere Menschen
willende beschaadigen, gemeenelik haar eigen verderf op haare
halsen haalen; Ende leerd deese FABUL daar beneevens, dat
men het selven insonderheid siet in Republiken, walwaar de Vrye
Ingeseetenen niet te vreeden zijn met ongewaapende Hoofden te heb-
ben, maar soodaanige Hoofden der Republike begeeren, die
de Krijgs-luiden by een roupen, ende daar oover Bevel-hebbers
stellen mogen, naamentlik, dat die Republiken ende Ingeseete-
nen, daar ook door gemeenelik ten gronde gaan.
Ut servitus contra naturam, ita natura in
tyrannidem proclivis.
Gelukkig is hy, die niemans Slaaf
ende niemans Tyran wil zijn.