$
TEXT_EXPL_XML <p>Symb. III.<lb/>
        Iudicium Phoebi sapientum maximus ille <lb/>
        Et fons, &amp; lumen, si forte obscura prophani <lb/>
        Vulgi in cognitionem olime deducere vellet, <lb/>
        Quaeque sibi in primis notissima proponebat. <lb/>
        Sic etenim haud ab re firmissima cuncta putabat <lb/>
        Ac tutissima, non modo lucida, de quibus ipse <lb/>
        Disserere aggrediebatur. Sic magnus Homerus <lb/>
        Securum oratorem Ithacum laudavit Ulyssem. <lb/>
        Quippe animos hominum trahere his quocunque liberet, <lb/>
        Concilians sibi passim omnes per maxime aperta. <lb/>
        Propterea quicunque bonis foeliciter essent <lb/>
        Progressim studiis, non sunt tam arcana secuti <lb/>
        Omnia, ut assequerentur prorsus: at esse putabant <lb/>
        Quaedam pauca satis, possent si attingere parce, <lb/>
        Quae ipsa irritamenta forent gratissima deinceps <lb/>
        Veri indagandi. Vates sic condidit ille <lb/>
        Fabellas Phrygius bellas. Sua symbola quondam <lb/>
        Panthoides Samius. Sic dia poemata vates <lb/>
        Pinxere, atque homines mire allexere, libenter <lb/>
        Auribus ut vellent aurire, &amp; credere honesta<lb/>
      <pb n="uiuc_0961b63a1574_fac066"/>
        Quae fuerant oculis subiecta fidelibus ante. <lb/>
        Ergo mihi nemo obiciat, quod seria mani <lb/>
        Pictura gravium ostendendo pondera rerum, <lb/>
        Miscere annitar summa cura utile dulci, <lb/>
        Si qua forte queam laudis punctum omne tulisse, <lb/>
        Ne satia quenquam capiat, Naturam imitari <lb/>
        Constitui, &amp; varias sensis inducere formas, <lb/>
        Nil ut iners, nil non aliquid sit agensue, loquensue. <lb/>
        Me sane impediunt nullius vincula sectae. <lb/>
        Sed quocunque trahit species pulcherrima Veri, <lb/>
        Deseror hospes, apisque Matinae morae, modoque <lb/>
        Lilia per multum libantis grata laborem <lb/>
        Fingo itidem tenui, ast operosa carmina Musa, <lb/>
        Aurea depascens veterum decreta Sophorum. <lb/>
        Tu vero interea, Farnesi Maxime, nostra <lb/>
        Ne rogo ne spernas haec qualiacunque: reposco <lb/>
        Gratiam ego inventis, sed omissis, ut Stagyraeus<lb/>
        Optime Aristoteles, veniam. mihi sat voluisse, <lb/>
        At facilem erratis par est te ignoscere nostris. <lb/>
        Nam simul inventum, et perfectum nil fuit inquam. <lb/>
        Si rudia ista polire aliquis dignabitur olim <lb/>
        Aut defecta explere, id forsitan efficietur <lb/>
        Quod cum fructu aliquo multos cognosse iuvarit.</p>
      
URL_WEBPAGE http://hdl.handle.net/10111/EmblemRegistry:E020760
PARENT uiuc_0961b63a1574
TYPE emblem pictura
TIPE emblempictura
NEXT uiuc_0961b63a1574_emblem004
SEQ 3
IIHIM UIUC
; EMBLEMS
; ILL_BOOK
CAPTION_EN An angel looking over the shoulder of Socrates, represented as a painter
SOURCE_FILE uiuc_0961b63a1574.dmp
LINK_FACSIMILE uiuc_0961b63a1574_fac064
MOTTO_LA Pictura gravium ostenduntur pondera rerum
HIM UIUC
; EMBLEMS
; ILL_BOOK
IC 11G41(+0)
; 31A2511(+933)
; 31A2545(+52)
; 31B62352(+0)
; 48B10(+0)
; 48C244(+0)
; 48C511(+0)
; 48C5142
; 48C5153
; 49D5111
; 49D5112
; 98B(SOCRATES)5
; 86(PICTURA GRAVIUM OSTENDUNTUR PONDERA RERUM)
PREV uiuc_0961b63a1574_emblem002
URL_IMAGE uiuc_0961b63a1574_fac064.jpg
ID uiuc_0961b63a1574_emblem003
MOTTO_LA_NORM Pictura gravium ostenduntur pondera rerum
CHILDREN 
CHILDREN_SQRT 0